เนื้อเพลง  ชาวดง

เศรษฐา ศิระฉายา – ร้อง

(สร้อย) ชาวดงพงป่าเขาลําเนาไพรไกลสังคม
มีแดนรื่นรมย์แสนชื่นชมมีเสรี
ไร้ทุกข์สนุกสนาน สําราญ กันได้เต็มที่
พวกเราชาวถิ่นนี้ ล้วนมีไมตรีต่อกัน

อาชีพป่าดงพงไพร เลี้ยงโคทําไร่ไถนาเป็นพราน
หน้าแล้งเราพากันเผาถ่านหาฟื้นกลับบ้านเป็นทุน
เงินทองหามาได้อดออมเอาไว้พออุ่น
เจ็บไข้ได้เกื้อหนุน เจือจุนการุณผูกพัน (ซ้ำ)

เย็นย่ำตะวันรอนรอน เราได้พักผ่อนสําราญอุรา
ค่ําลงเราพบกันพร้อมหน้าแล้วมาสนุกด้วยกัน
ยามงานนั้นเราทําตรากตรําเพียงไหนไม่หวั่น
เสร็จงานเราสุขสันต์ร้องเพลงบรรเลงกล่อมไพร

จนยากก็ยังภูมิใจ หากินกลางไพรแม้ไม่รุ่งเรือง
ไม่คิดจะเฟ้อจะฟังเฟื่องถึงเมืองแดนศิวิไลซ์
กลางคืนเราชื่นบาน เรื่องงานเอาไว้วันใหม่
ป่าดงดํารงไว้ ทรัพย์ในดินไทยมากมี (ซ้ำ)