บ้านเพลงเก่า

Tag: เพ็ญศรี พุ่มชูศรี

  • ม่านน้ำตา เพ็ญศรี พุ่มชูศรี

    เนื้อเพลง ม่านน้ำตา

    คําร้อง ชาลี อินทรวิจิตร
    ทํานอง สมาน กาญจนผลิน
    เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ขับร้อง

    โศกระทําช้ำเกินจะข่ม
    ต้องซมซานในม่านน้ำตาแห่งกรรม
    แม้เมฆฝนเบื้องบนนภาคล้อยต่ำ
    ยังเหลียวมองความช้ำหลั่งน้ำทิพย์มา
    ระคนน้ำตาฉันมีบาปอันใดทําลายใจกัน
    ไม่รู้กี่วันจะผ่านพ้นไป
    เหนื่อยใจนักเพราะรักมาหน่าย
    ไม่วายตรมจึงโศกระทมจิตใจ
    หรือเทพบนฟ้าเสกสรรน้ำตามาให้
    จึงระทมหมองไหม้หวั่นไหวเช้าเย็น
    ฉันจึงใช้เวรในม่านน้ำตา
    ลาก่อนชีวี ลาที ชีวาความช้ำอุราแล้วเจ้าเอย

  • หากคุณขาดฉัน

    หากคุณขาดฉัน

    ทํานอง – คำร้อง ศักดิ์ เกิดศิริ
    ปรีชา เมตไตรย์ เรียบเรียงเสียงประสาน
    เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ขับร้อง

    หากคุณขาดฉันเมื่อใด
    คุณจะเสียใจจนสิ้นชีวัน
    คิดตรองดูให้แน่ก่อนจะแปรผัน
    คุณไม่รักฉันคุณจะรักใคร
    หากคุณลืมฉันได้ลง
    วันหนึ่งนั้นคงครวญคร่ำอาลัย
    น้ำตาคุณจะหลั่งประดังตกใน
    จะคิดอย่างไรเมื่อคุณขาดฉัน
    คุณเป็นชายใจรวนเร
    รักง่ายท่ายเทใช้เล่ห์คารมรําพัน
    หลอกลวงให้ตรมระทมชีวัน
    มิเคยหมายมั่นว่าจะใยดี
    หากคุณขาดฉันเมื่อใด
    คุณจะเสียใจจนสิ้นชีวี
    หวนคืนมาเมื่อไหร่จะไม่ปราณี
    ควรคิดให้ดีก่อนคุณจากฉัน

  • สิ้นหวัง

    เนื้อเพลง สิ้นหวัง
    จังหวะ แมมโบ้
    ทํานอง สมาน กาญจนะผลิน
    คำร้อง สุนทรียา ณ เวียงกา
    เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ขับร้อง
    (สมานเรียบเรียงเสียงประสาน แบบสังคีตประยุกต์)

    เด่นเดือนเลื่อนลอยฟ้า
    ฟ้าก็แจ่มตาน่าเชยชม
    ไม่มีจันทราฟ้าก็ขื่นขม
    ตรมเพราะดวงเดือน

    หลงเฝ้าคอยชมโสมที่เจิดแจ่ม
    เจ้าจะแย้มลอยเลื่อน
    โสมทำแชเชือนมิลอยเลื่อน
    นภาก็เหมือนสิ้นพลัน

    เปรียบเราเฝ้ารอคอย
    หวังช่างเลื่อนลอย คอยตั้งตา
    อยู่ด้วยความหวังเหมือนดังฟากฟ้า
    คราไร้เพ็ญจันทร์

    รักโอ้รักเอ๋ยรักเคยมั่นหมาย
    กลับสลายไปพลัน
    ฟ้ามีเพ็ญจันทร์พริ้งพราวพรรณ
    แล้วแต่ตัวฉันเดียวดาย

  • ราชาจอมมาร

    ราชาจอมมาร
    ผลงาน ไสล ไกรเลิศ
    เพ็ญศรี พุ่มชูศรี ขับร้อง

    ลอยเอกามาสุดฟากฟ้า
    หมู่มวลมัจฉาต่างล้อมกายา โศการำพึง
    เสียดายปรางค์ทอง เหลียวมองตะลึง
    เจ้ารำพึง โศกคะนึงร้าวรอน
    โอ้จะเหลียวมองใคร หัวใจอาวรณ์
    ฤทัยอ่อน ครวญคร่ำฤดี
    ยามชื่นชู เคยอยู่เวียงฟ้า
    สิ้นวาสนา สิ้นพระเมตตา อนิจจากากี
    วิมานทลาย หงส์กลายเป็นกา
    สิ้นสุธา ยอดสุดาวดี
    จากเวียงฟ้าธานี เพราะมีบัญชา
    พระจอมหล้า ทรงกริ้วทรามวัย
    แพล่องไป ใจเฝ้ากำสรวล
    ฝ่าคลื่นลมหวน อกสาวรัญจวน หนาวในฤทัย
    แสงเดือนสกาว แสงดาวอำไพ
    ยิ่งพาใจ ให้อาวรณ์ฤดี
    โอ้ไฉนจอมมาร ไร้การปรานี
    มิควรที่ มาสร้างกรรมเวร