งานนี้ต้องบอกว่าเปิดตำราคุย เพราะมีโอกาสได้ตั้งวงสนทนาแบบถึงลูกถึงมนุษย์ กับกลุ่มคนดนตรีหัวดำอย่าง แบล็คเฮด จะบอกว่าพวกเขากลับมาใหม่คงไม่ใช่ซะทีเดียว เพราะพวกเขาไม่ได้หายไปจากวงการ เพียงแต่ไปซ่อนตัวย้อมผม อุ๊ย ไม่ใช่ ไปซ่อนตัวทำงานดนตรี และพบปะแฟนเพลงอยู่แบบเงียบๆ ไม่อยากเชื่อว่ากว่าหลายปีก่อนๆๆๆๆ คนดนตรียุคพัฒนาอยากพวกเขายังคงดำรงชีวิตอยู่ได้กระทั่งทุกวันนี้ เมื่อใดที่เขาปรากฏตัว สาวกคนหัวดำทั้งเก่าและใหม่ ก็ลุกขึ้นมาฮัมเพลงตามทุกครั้งไป งานนี้ต้องบอกว่าฝีมือๆ ล้วนๆ หาใช่สิ่งอื่นใด มันคือสิ่งที่พวกเขาภูมิใจนักภูมิใจหนาว่า นี่แหละใช่เลย… เริ่มสนทนาก็ฮาตรึม เปิดฉากด้วยผู้ชายหัวหยิก ไม่ค่อยหล่อแต่สาวหลง เขาพูดถึงอัลบั้ม Ten ของพวกเขาว่า…

ปู : ชุดนี้มันเป็นการกลับมาของพวกเรา ความจริงจะบอกว่ากลับมาคงไม่เชิง เราไม่เคยหายไปจากแฟนเพลง เพียงแต่หายไปจากน้องพี่สื่อต่างๆ เท่านั้น ทุกคนยังเดินวนอยู่กับดนตรี แต่เหมือน 2 ปีที่เราห่างจากชุดที่แล้วนะ มีงานเยอะมาก เราเดินสายต่างจังหวัด ตามผับ ร้องไปทั่ว และแต่ละคนก็มีงานดนตรีเป็นของตนเอง บางคนมีห้องอัด บางคนทำเพลงโฆษณาแบบนี้ครับ 10 ปีที่เราทำงานเพลงมามันคงมารวมเป็นเหตุและผลของงานชุดนี้มากกว่าครับ

แนวดนตรีเป็นอย่างไรบ้าง จะหนักหรือเบา หรือยังคงเป็นแบล็คเฮดเหมือนเดิม
ปู : แน่นอนครับ เรายังเป็นเรา เพลงช้าแต่เสียงสูง เราเป็น meltal Rock แต่ความจริงก็ครบรสชาตินะ คือมีทุกอย่างแหละครับ

ไม่กลัวคนจะเบื่อหรือครับ เพราะอาจถูกมองว่าไม่มีการพัฒนา
เอก : ไม่ครับ เพราะว่าการที่เราอยู่มาได้ด้วยความเป็นตัวเราตรงนี้ มันก็เชื่อขนมกินได้ว่าคนฟังของเรามีกลุ่มที่แฝงตัวอยู่แน่นอน ในสังคม เราไม่ค่อยกลัวว่ามันจะไม่ดี คนจะไม่ตอบรับ หรือจะถูกมองว่างานของเราชุดนี้ ไม่พัฒนาเลยว่าอย่างนั้นคงไม่ใช่ แต่การที่เราอยู่มาได้สิบปี ด้วยการคงคอนเซ็ปต์ความเป็นคนหัวดำของเราไว้ได้ มันเจ๋งนะน้อง

ปูหนุ่มผมหยิกเริ่มเสริมว่า
ปู : ผมว่ามันจริงๆ ครับ เรามีความสม่ำเสมอในการทำงานแบบนี้ มันแน่อนอยู่แล้วครับ เราไม่เคยคาดหวังว่ามันจะต้องสูงด้วยมั้ง เรื่องรายได้และความนิยมนั่นและครับ เราก็เลยไม่เคยอกหัก เราทำเพราะมันอยากทำ มันมีความสุขกับตรงนั้นไงครับ ทุกวันนี้เราทุกคนยังคงอยู่ครบทีมนะครับ

เชื่อครับว่าเป็นแบบนั้น แบล็คเฮด มีแฟนเพลงเยอะเพราะนานมาแล้ว ถ้าพูดถึงคนฟังใหม่ล่ะ เขาถามหาและต้องการอะไรจากกลุ่มคนหัวดำบ้าง
เอก : เชื่อว่าเรามีคนฟังที่เกิดใหม่เข้ามาเยอะนะ ไม่รู้เพราะอะไร แต่ว่าเราทำงานเราไม่เคยทิ้งทั้งคนฟังเก่าและใหม่ เราคิดถึงเขาเสมอเลย คือบางคนมันเหมือนโตมากับเราไงครับ ช่วงที่เราทำเพลงใหม่เขาก็อยู่ในวัยที่กำลังเริ่มฟังเพลง แล้ววันนั้นวันนี้ เขาก็โตมากับเรา เขาอยู่กับเรา มันมีจริงๆ นะผมว่าอย่างนั้น แต่ว่าในยุคนี้สิ่งที่เห็นได้คือ ยอดขายนั่นแหละที่ตก เพราะเทคโนโลยีมันเยอะ แต่ถ้าเราไปเล่นตามผับทุกที่คนเยอะนะ

เห็นบอกว่าชอบเรียกตัวเองว่ายุคแตกหน่อ
ปู : ใช่ครับ 10 ปีก่อน เราคือกลุ่มที่เริ่มทำอะไรที่แหกออกไป เราทำงานที่ไม่เหมือนใคร ร็อกที่แตกต่าง มาถึงวันนี้เราก็ยังอยู่ จากเมื่อก่อนแบล็คเฮดคืองานประจำ ตอนนี้มันคืองานอดิเรกที่อยากทำทุกวัน อยากทำเพราะรัก 10 ปีพวกเรามีอะไรที่ต้องทำอีกเยอะไง อย่างที่บอกว่าทุกคนมีงานที่ต้องทำ มันโตแล้ว มีกิจการเป็นของตัวเอง แต่ว่าถามว่าเราอยากทำแบล็คเฮดมั้ย อยากมาทุกวันนะ เรายังเฮฮา เจอกันทุกวันครับ แฟนเพลงเรามากขึ้นนะ เท่าที่เห็น สิ่งนี้คือกำลังใจในการทำงานของเรานะ

ย้อนกลับไปถึงสิ่งที่บอกว่าไม่เคยคาดหวังกับการทำงาน หรือบอกว่าไม่หวังสูงหน่อย
ปู : ก็หมายความว่าเราไม่เคยคิดว่าเราเปรี้ยงขนาดนั้น แต่เราคิดว่าเป็นอะไรที่เป็นเส้นตรงมากๆ มันเป็นแบบนี้จริงตลอดระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา มันก็เลยทำให้เราไม่ค่อยจะคาดหวังว่ามันจะขึ้นจะลง มันเป็นแบบนี้ ทำงานออกมาเราก็มีกลุ่มคนฟัง ตอนนี้มันเป็นอะไรที่เป็นความสนุกเพียงอย่างเดียว เราไม่คิดมาก เพราะว่าเราเองก็ไม่เคยขึ้นสูง หรือลงต่ำไปกว่านี้นะ นี่คือตัวเรา นี่คือความเป็นคนดนตรีและมันคือน้ำใจที่คนฟังมีให้เราตลอดเวลา”

แฟนเพลงของแบล็คเฮดเป็นอย่างไรบ้าง เคยถามถึงพวกเขาบ้างมั้ย
ปู : (โหน้อง) แฟนเพลงของพวกเราจะเป็นอะไรที่ไม่ค่อยเห็นพวกเขาตาม คือเราไม่ใช่แบบหน้าใส ตี๋ น้องก็น่าจะเข้าใจนะว่าแฟนเพลงเขาจะเป็นอย่างไร คือมีทั้งผู้หญิงผู้ชาย จากเมื่อก่อนจะเป็นพวกผู้ชาย แนวเถื่อนๆ นะ แต่เดี๋ยวนี้คนฟังเป็นอะไรที่เขาพัฒนาการฟังเพลงของเขาขึ้น แฟนเพลงของเราก็เลยมีแนวโน้มว่าเปลี่ยนตาม แต่หมายถึงคนเก่าก็ฟังต่อนะ เขาจะปรับตามเรา แต่ผมว่ายุคสมัย ความนิยมมันก็เปลี่ยนตามไปด้วยนั่นแหละครับ เมื่อก่อนนะเขาจะตามเรา แต่ตอนนี้แฟนๆ ผมคงไม่วิ่งตามกรี๊ดแล้ว แค่เราไปร้องเขาก็ไปดู แต่ไม่ใช่มาเฝ้านะ ไม่ใช่ขนาดนั้นนะครับ

10 ปีนี้มีความหมายว่าอย่างไร
ปู : 10 ปี เป็นอะไรที่เรามาถึงเสาหลักกิโลที่ 10 มั้ง และเราก็ยืนยันว่าเราจะไปเรื่อยๆ แบบนี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิด คือยืนยันว่าเรารักมากครับ อยากให้เป็นเราแบบนี้ตลอดไป ยอมรับว่าการทำงานตรงนี้เป็นความสุข เป็นอะไรที่เราถวิลหาตลอดเลยครับ

ขณะที่พูดคุยมีเสียงหัวเราะเฮฮาเกิดขึ้นตลอด…จุ๊ๆๆๆๆ แต่พูดไม่ได้ว่าเราหัวเราะเรื่องอะไรกัน ผู้ชายเขาคุยกัน ออกอากาศไม่ได้ ฮึ้ม…

ภาพยนตร์บันเทิง ฉบับวันที่ 31 สิงหาคม – 6 กันยายน 2548

สมาชิกวงบอดี้แสลม

สมาชิกวง บอดี้แสลม ในยุคแรก มี 3 คน ดังนี้

ชื่อจริง อาทิวราห์ คงมาลัย
ชื่อเล่น ตูน
ตำแหน่ง ร้องนำ
วันเกิด 30 พฤษภาคม 2522
การศึกษา ปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ศิลปินที่ชื่นชอบ Match Box 20,Lifehouse
กีฬาที่เล่น ฟุตบอล
ประสบการณ์ทาง ด้านดนตรี อดีตสมาชิกวงละอ่อน
ร้องแร็พให้กับวง Big Ass
เล่นดนตรี(กลางคืน) ในนามวง กุหลาบขาว
ผลงานที่ผ่านมา อัลบั้ม ละอ่อน
อัลบั้มพิเศษ “เทพนิยายนายเสนาะ”

---

ชื่อจริง รัฐพล พรรณเชษฐ์
ชื่อเล่น เภา
ตำแหน่ง กีตาร์
วันเกิด 12 เมษายน 2522
การศึกษา ปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ ม.ศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
ศิลปินที่ชื่นชอบ Enya,Smashing Pumpkins
กีฬาที่เล่น ฟุตบอล
ประสบการณ์ ทางด้านดนตรี อดีตสมาชิกวงละอ่อน
ผลงานที่ผ่านมา อัลบั้ม ละอ่อน
อัลบั้มพิเศษ “เทพนิยายนายเสนาะ”

---

ชื่อจริง ธนดล ช้างเสวก
ชื่อเล่น ปิ๊ด
ตำแหน่ง เบส
วันเกิด 30 เมษายน 2522
การศึกษา ปริญญาตรี คณะสังคมศาสตร์ ภาควิชาจิตวิทยา ม.เกษตรศาสตร์
ศิลปินที่ชื่นชอบ Silly Fools,Mr.Big
กีฬาที่เล่น ฟุตบอล
สบการณ์ทาง ด้านดนตรี อดีตสมาชิกวงละอ่อน
เล่นดนตรี (กลางคืน) ในนามวง Go So Big
ผลงานที่ผ่านมา อัลบั้ม ละอ่อน
อัลบั้มพิเศษ “เทพนิยายนายเสนาะ”
แสดงละครชุดเรื่อง “พ่อ”

หลังจากทิ้งความประทับใจผลงานเพลงชิ้นล่าสุดภายใต้ชื่อกลุ่มศิลปิน “SYSTEM 4” โดยการ นําของ เบิร์ด กุลพงศ์ บุนนาค แล้วต่างคนก็ต่างบินลัดฟ้าเพื่อกลับไปศึกษาต่อที่ประเทศสหรัฐ อเมริกา จนเมื่อเร็ว ๆ นี้เราก็ได้ข่าวการกลับมาเยือนของเบิร์ดอีกครั้ง การมาครั้งนี้หรือว่าจะถึง ฤดูกาลแห่งการบรรเลงเสียงเพลงของเขาแล้ว ด้วยความเอื้อเฟื้อจากพี่สาวผู้อารี เธอกับฉันก็เลย ได้โอกาสพูดคุยกับหนุ่มคนนี้เร็วกว่าที่คาดคิด เรื่องราวครั้งใหม่ในการกลับมาครั้งนี้ของเบิร์ด ที่ออกจากปากคําของเขาเอง พร้อมอยู่ตรงนี้ แล้ว

“ใช่แล้วครับ กลับมาคราวนี้ผมกลับมาทํางาน อัลบั้มชุดใหม่”

ได้ข่าวมาว่าจะเป็นการร่วมงานกับ ฮาร์ท อีก ครั้ง

ฮะ

แล้วน็อต จ๋ำ โจ๋ ล่ะฮะ

SYSTEM 4 ก็ยังอยู่ คือว่าเราอยู่ที่โน่น (อเมริกา) เป็นกลุ่มเพื่อนกัน ใครว่างเมื่อไหร่ก็คงจะ มาร่วมงานกันอีกครั้ง คือช่วงที่ทํา SYSTEM 3 ชุดแรกนั้น ฮาร์ทเค้าบอกว่าเค้าอยากเรียน เค้ายังไม่พร้อมที่จะกลับมาช่วงนั้น ซึ่งผมก็เล่นดนตรีอยู่ กับน็อต จ๋ำ โจ๋ เค้าก็บอกเค้าอยากจะกลับมาเมืองไทยช่วงนั้น ก็เลยเป็น SYSTEM 4 ในตรงนั้น ซึ่งในอนาคตอาจจะเป็น SYSTEM 5 ก็ได้ใช่มั้ยฮะ มี ฮาร์ทเข้ามาอยู่ด้วย คืออาจจะเป็นวงใหม่เลยก็ได้ แต่พวกผมทํางานร่วมกันทั้งนั้นแหละ อย่างชุดนี้ที่ กับฮาร์ท จ๋ำเค้าก็ช่วยมาตีกลองใจก็ช่วยมาเล่นเบส น็อตเข้ามาเล่นกีตาร์ให้อะไรเงี้ย ซึ่งเค้ากลับมาร่วมงานกับเราที่นี่ไม่ได้ ก็เลยเป็นเบิร์ด กับฮาร์ท เพราะมีเวลาว่างที่จะมาทํางานตรงนี้ ที่เมืองไทยพอดี

ในการออกผลงานชุดใหม่นี้ก็ต้องมีการย้ายค่าย ให้ด้วย

คือครีเอเที่ยที่เราเคยทํา SYSTEM 4 ตอนนี้เค้าไม่ได้ทําแล้ว ตอนหลังนี้เราก็มาคุยกับหลาย ๆ บริษัท ก็รู้สึกว่าดีตาเค้าจะให้อิสระเรามาก ในการที่จะทําผล งานออกมาตามสไตล์ของเรา ก็คิดว่าคงจะลงเอยตรง นี้นะฮะ แต่ก็ไม่ได้เซ็นสัญญาอะไร เป็นสัญญาใจกันมากกว่า คือเราเข้าไปคุยกับเค้าแล้วสิ่งที่เค้าพร้อมที่จะทําให้เรา และสิ่งที่เราต้องการมันไปกันได้ ไม่มี ปัญหา

พูดถึงแนวเพลงแล้ว การกลับมาทํางานกับฮาร์ท อีกครั้ง แนวเพลงจะกลับมาเป็นอย่างที่เคยทําคู่กัน หรือเปล่า

เพลงมันคงจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เพราะแก่ขึ้น (หัวเราะ) รู้จักเพลงมากขึ้น รู้จักดนตรีมากขึ้น เพราะฉะนั้นมันก็คงจะไม่เหมือนเดิมที่เดียวนัก แต่เป็นแนวที่ทุกคนฟังแล้วรู้สึกได้ว่า เออ..มันเป็นเบิร์ดกะฮาร์ทอะไรเนี้ย

การท่าเพลงล่ะฮะยังเป็นการทํากันเองอยู่รึเปล่า

ฮะ ถ้าทํางานกับฮาร์ทนี้ ผมยกให้ฮาร์ททั้งหมดเลย ฮาร์ทจะเป็นผู้โปรดิวซ์ แต่เป็นเพลงที่ทั้งผมแต่ง และฮาร์ทแต่ง

ไม่ได้ขึ้นอยู่กับทางคีตานะฮะ

ไม่ฮะ นี่ไงที่บอกว่าเป็นอิสระก็คือว่า เขาไม่มายุ่งตรงนี้ เค้ายอมรับในสิ่งที่เราทํามา ซึ่งในสมัยนี้ก็เป็นอะไรที่ให้อิสระกันพอประมาณ

ตอนนี้ทําไปได้ซักกี่เปอร์เซ็นต์แล้วฮะ

สัก 80 เปอร์เซ็นต์ได้ เราทํามาจากที่อเมริกากันหมดเลย อีก 20 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือคือการตบแต่งเรียบเรียงที่เมืองไทย แต่เมนมันนี้เสร็จแล้ว ส่วนเรื่องกําหนดวางแผงนี้ไม่รู้อะ เราถามเค้าว่าจะวางเมื่อไหร่ เค้าก็จะบอกว่ามันขึ้นอยู่กับการตลาด เค้าคิดว่ามันเหมาะตอนใหนเค้าก็จะออกให้เรา ซึ่งอาจจะเป็น เดือนหน้า หรืออาจจะเป็นอีก 6 เดือนก็ได้ แล้วแต่ว่าเค้าจะออกตอนไหน

เบิร์ดก็ต้องทิ้งทุกอย่างทางโน้นมารองานชิ้นนี้

ก็ต้องรอ เรื่องเรียนเรื่องอะไรก็ต้องหยุด

กับกําหนดเวลาที่ไม่แน่นอนอย่างนี้ไม่ทําให้เสีย การเรียนเหรอ

คือเบิร์ดเรียนปริญญาโทอยู่ แต่ก็ทํางานไปด้วยก็คงต้องหยุดไว้ก่อน

งานที่ทําที่โน่นเป็นงานดนตรีอย่างนี้รึเปล่า

เป็นงานอย่างอื่นครับ เป็นงาน AE ประสานงานธุรกิจ คือพี่ชายผม 2 คนเค้าตั้งโรงงานเกี่ยวกับ การบรรจุหีบห่อ PACKING มีพนักงานซัก 15 20 คน ผลิตงานอย่างกล่องใส่วิดีโอ..อะไรอย่างนี้ ซึ่ง เครื่องมือต่างๆ ของวิดีโอจะมีของพลาสติกใส่ โรงงานเราก็จะเป็นคนทําซองพลาสติกนั้น หรือว่าอัลบั้มรูปเราก็ทําตรงพลาสติกอะไรอย่างนี้ แต่จริง ๆ แล้ว ผมแยกออกมาทําอีกบริษัทหนึ่ง คล้าย ๆ นายหน้า คือเราจะรับงานมาสารพัดงาน แต่เราจะเลือกงาน งานที่เราคิดว่ากําไร ๆ ดี หรือเหมาะสมกับงานโรงงานเรามาก เราก็จะส่งเข้าโรงงานเราเอง หรืองานที่เราคิด ว่ากําไรไม่ดีนัก หรือเราทําไม่สะดวก เราก็จะส่งไปให้ บริษัทอื่น ลูกค้าก็จะเป็นฝรั่งทั้งหมดเลย

งานเหล่านี้ใช่มั้ยที่เบิร์ดคิดจะยึดเป็นอาชีพจริง ๆ ในอนาคต

ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกฮะ คือของพี่ชาย 2 คน มาทําตรงนี้ แล้วเค้าถนัดในการโปรดักชั่น หรือการ ผลิตมาก ผมเรียนจบ MARKETING มา ก็เลยมาช่วยด้านการตลาด งาน A. E หรืองานประสานงาน ระหว่างลูกค้ากับทางบริษัทนี้มันก็โอ.เค. สักช่วงแต่ ในระยะยาวมันคงจะจําเจ ไม่รู้สิเห็นเพื่อนหลายคน ทํา A E อยู่ปีสองปีเค้าก็จะเบื่อแล้ว

ฟังดูแล้วงานของเบิร์ดท่าทางจะยุ่ง แล้วเอาเวลาที่ไหนไปทําเพลงล่ะฮะ เพราะไหนจะต้องเรียนอีก

ช่วงนั้นเวลาว่างน้อยมาก ตอนนั้นเรียนไม่ได้เลย ช่วงที่มาทํา SYSTEM 4 แล้ว กลับไปนี้ผมทํางาน เต็มที่เลยครึ่งปี โดยที่ไม่ได้เรียนเลย หลังจากนั้นเราก็ รู้สึกมาเริ่มเรียนต่อดีกว่า แต่จริงๆ แล้วอยากทํางาน แล้วครับ มันแก่แล้ว ดนตรีนี้ก็เป็นงานอดิเรก ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ก็เจอกับฮาร์ทเค้า ก็มานั่งคิดกันว่าจะ เอาเพลงนี้มั้ย เพลงนั้นมั้ย จะทํายังไง ซึ่งเราอยู่คน ละที แต่เวลามาเจอกันนี้ก็จะมาเจอแบบอัตโนมัติ คือเราจะรู้กันว่าเราจะเจอกันได้ที่ไหน จะมีที่ประจํา ที่ไปกัน พอว่างก็ไปเจอกัน จะเป็นอย่างนี้ซะส่วนมาก

แต่ช่วงที่เข้าห้องอัดเสียงจริง ๆ นี้ ไม่รู้ว่าจะ เหมือนเมืองไทยรึเปล่านะ ที่อเมริกามันแพง เพราะ ฉะนั้นการที่เราจะเข้าห้องอัดเสียงนี้เราจะต้องเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย อะไรจะขึ้นตอนไหน เปียโนจะเข้าตอนไหน แยกตรงไหนต้องเตรียมให้เรียบร้อย เข้าไปใบนี้ต้องพร้อมเลย มันจะเร็วมาก ๆ เทคโนโลยี สมัยใหม่มันจะเป็น SEQUENCER สามารถที่จะลง เสียง กลอง กีตาร์ เปียโน ใน GIGITAL ได้ เราจะลง ก่อนแล้วมันจะยังเข้า TRACK 24 TRACK เลย ทํา ให้ง่ายขึ้น เร็วขึ้น เพราะสิ่งที่เราจะยิงเข้าเนื้อเทป จริงๆ ในห้องอัดเนีย อาจจะเป็นเสียงร้อง เสียง ประสาน แต่เสียงกลองในชุดใหม่ของเรานี้ 70% จะเป็นกลองจริง แต่ไม่รู้ว่าคนจะฟังออกมั้ยว่าเป็น เสียงกลองจริงๆ

ความรวดเร็วนี้เป็นเหตุผลที่ทําให้เลือกอัดเสียงที่ โน่นหรือเปล่า หรือเพราะความสะดวก

ความสะดวกมากกว่า เพราะถ้าเราจะมาอัด เสียงเมืองไทย มันก็เสียเวลาเปล่า อยู่ที่โน่นเราใช้ เวลาว่าง ศุกร์ เสาร์-อาทิตย์เข้าไปอัดเสียงมันก็เสร็จ แล้ว แต่ไม่ได้ว่าเค้าเก่งกว่าเลยนะพูดตรงฝีมือคนไทย ทําได้เหมือนกัน

มันจะทําให้ต้นทุนการผลิตงานของเบิร์ตมาก กว่าศิลปินคนอื่นรึเปล่า

ใช่ ๆ เท่าที่ผมเข้าใจนะฮะ ไม่รู้ว่ามันจะเป็น จริงขนาดใหน ส่วนมากที่เมืองไทยเค้าทําเทป MASTER มาแล้ว เค้าจะขาย MASTER แล้วเค้าจะได้ กําไรจาก MASTER ด้วย อย่างเค้าลงทุน MASTER 3 แสน เค้าอาจจะมาขายบริษัทเทปอีกที่ 5-6 แสน อะไรเงี้ย ซึ่งตรงนั้นมันคือกําไร ส่วนพวกผมค่าใช้จ่ายจากตรงนั้นมันแพง การที่เราขาย MASTER ให้บริษัทเทป เราจะไม่ได้กําไรตรงนั้น เพราะค่าใช้จ่ายเราสูงกว่าคนอื่นเค้า ซึ่งเราจะมาบวกราคาตรงนั้นเพิ่ม เค้าก็คงไม่เอาหรอก แต่ก็โอเค.ฮะ เราถือว่า เราได้ทํางานที่ต้องการจะทํา ( จะเป็นการทํางานตามความพอใจที่ต้องการนํา
เสนอของเราเอง ไม่ค่อยจะคํานึงถึงความเป็นธุรกิจเท่าไหร่

ก็พูดง่าย ๆ ตอนเข้าไปคุยกับบริษัทต่าง ๆ นี้ เค้าก็จะบอกว่าทําอย่างนี้มันอาจจะขายได้ไม่เยอะนะ แทนที่คุณจะขายเป็นล้าน ก็จะขายได้แค่แสน ถ้าคุณให้เราแต่งให้ หรือให้เราคิดแนวดนตรีให้ คุณอาจจะขายได้เยอะกว่านี้ ซึ่งเราก็บอกไม่เป็นไรหรอกครับ เราขอตรงนี้ไว้เป็นอะไรที่เราภูมิใจดีกว่า ถึงแม้ว่าเพลงมันอาจจะไม่ดังทะลุยอดฟ้า แต่เราฟัง แล้วเรารู้สึกว่า เออ นี่เป็นเพลงที่เราแต่งออกมาหรือ ว่าเราเป็นคนทํา ความภูมิใจมันอยู่ตรงนั้น มันไม่ได้อยู่ที่เงินเท่าไหร่

ซึ่งวงการเพลงไทยทุกวันนี้ธุรกิจมันมาควบคุมศิลปินไปหมดแล้ว

ฮือ..ใช่จริงๆ นะ ไม่ได้ว่าใคร แต่มันเป็น สิ่งที่เกิดขึ้นจริง ๆ คือว่านักดนตรีหรือว่านักร้องไทย สมัยนี้ จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่นักดนตรี เป็นนักแสดงหรือ ใครก็ได้ที่พอเป็นที่รู้จักก็เป็นนักร้องได้แล้ว ซึ่งหลายคนก็ร้องได้ดีนะฮะ แต่แน่นอนอยู่แล้วว่าที่ตัวของเค้า จะไม่มีความรู้ทางด้านดนตรี จุดบอดมันอยู่ตรงนั้น

กับสภาพที่เป็นไปอย่างนี้ มันมีผลบังคือให้เรา ปรับสภาพไปตามระบบอย่างนั้นมั้ย

ก็นิดหน่อย แต่ก็อย่างที่บอก เราก็พยายามจะยืนของเราอยู่ตรงนี้ ขอแต่งเองเพราะว่าเราเป็น อย่างง ๆๆๆ นี่ยังดีนะที่ว่าเราเคยทําเพลงมาก่อนแล้ว ถ้าเพิ่งมาเริ่มทําตอนนี้เค้าคงไม่ให้เราทําหรอก เพราะ ว่าสมัยนี้เท่าที่ดู ทุกคนที่ออกเทปจะเป็นใครที่ประชาชนรู้จักแล้ว ไม่ว่าจะเป็นโฆษณา ละครหรือไม่ก็เป็น คนที่เด่นจริง ๆ แต่ว่าไม่ใช่ว่าที่เมืองนอกเค้าจะไม่มี อย่างนี้นะฮะ มีนะฮะ แต่คือเค้ามีหมดทุกอย่างแบบบ้านเราเป็นอยู่ทุกวันนี้ก็มี อย่างบริษัทที่ทําเพลงของ ไคลี มีน็อก, เจสัน โดโนแวน, และอีกหลาย ๆ วงเค้า ก็จะเป็นยังงี้ คือจับคนที่ดูดีเอามานี้ แต่งเพลงให้ เลยอะไรง แต่ว่ามันก็มีอีกกลุ่มที่เล่นดนตรีมาตั้งแต่ เดือนละ 40 เหรียญ จนกระทั่งมีแมวมองมาเห็นเข้า อะไรอย่างนี้

เบิร์ดกะฮาร์ทนี้ขอเป็นอย่างหลังดีกว่า

ก็ขอเป็นอะไรที่เป็นตัวเราเอง ผมยังเสียดาย บริษัท ไนท์สปอร์ต ที่เราเริ่มต้นที่นั้น แต่ก็อีกล่ะ นะฮะ บริษัทถ้าเป็นอย่างนั้นก็จะไม่รอด ในเมื่อ ไม่คิดถึงการตลาดกัน ทําแต่เอากล่องอย่างเดียว เงิน มันก็หมดกันได้ อย่างในท์สปอร์ตนี้จะเป็นแบบโอด ผมยอมรับว่าคุณทําเพลงได้ไปทํามาเลย เราจะไป ทําอะไรยังไง เค้าไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวตรงนั้นเลย ไม่เคย มีใครมาชี้ว่าคุณต้องร้องเพลงนี้อย่างง ๆๆๆๆ อันนี้ ผมก็ติดนิสัยนี้มาเหมือนกัน ซึ่งมันเป็นนิสัยที่เสีย สําหรับวงการในวันนี้ (หัวเราะ)

เจออย่างนี้แล้ว รู้สึกท้อบ้างมั้ย

(ยิ้ม) แต่มันก็ต้องมีขึ้นมาล่ะนะฮะ ถ้าไม่มี ก็คงลําบาก เพราะเชื่ออย่างว่าคนฟังเพลงเนี่ยเค้าจะ ไม่รู้จักเพลงดี ๆ ถ้าเค้าไม่เคยได้ฟัง เค้าจะไม่มีสิ่งเปรียบเทียบ ให้ตัดสิน มันก็ลำบากตรงนั้นเหมือนกัน ก็ถึงบอกไงว่า ฟังดูแล้วมันเป็นตัวเรา ที่ฟังดูแล้วมัน อาจจะไม่ดีเท่าคนอื่นเค้า อ้อ มีวันหนึ่งที่เข้าไปเสนองานที่บริษัทหนึ่ง เค้าพูดถึงเนื้อเพลงมันไม่ทันสมัย ก็อาจจะใช่นะฮะ แต่ไม่ได้หมายความว่าเนื้อเพลงของ เรามันไม่ดีนะฮะ เพียงแต่ว่าคนเค้าชินกับการได้ยิน ถ้อยคําอีกรูปแบบหนึ่ง ถ้าจะบอกว่าของเราไม่ดีเท่า.. ผมไม่เชื่อฮะ ผมว่ามันแล้วแต่ เพราะเค้าไม่ชินกับคํา อย่างนี้มากกว่า เรา

แล้วเบิร์ดคิดว่ารสนิยมในการฟังเพลงของ คนไทยทุกวันนี้ชอบแบบไหน

ผมมาอยู่เมืองไทยนาน ๆ ก็เริ่มรู้สึกว่าเออ คนไทยชอบแบบนี้นะ ต้องเป็นประโยคที่ได้ความเลย อย่างของอ้อมถอยดีกว่า พลิกล็อคกลับดึก หรือ อะไรสักอย่างที่เป็นธีม (THEME) เป็นเรื่องไปเลย ซึ่งเพลงของผมบางทีมันจะไม่มีอย่างนั้นนะ เราก็จะ ร้องไปเรื่อย ๆ

และเท่าที่สังเกตเพลงส่วนใหญ่จะมาจากแรง บันดาลใจ

ใช่อะ ส่วนมากจะเป็นอย่างนั้น

แล้วชุดนี้จะมีเพลงที่เป็นชื่อผู้หญิงมาอีกรึเปล่า เพราะทุกชุดจะไม่พลาดเลยนะ

จริงๆ แล้วมีฮะ (ตอบยิ้ม ๆ) แต่ว่าโดนฮาร์ท ดึงออกไป ฮาร์ทเค้าขอให้ดึงออก แต่เค้าคงไม่ได้ คํานึงว่าทุกชุดมีแต่ชื่อผู้หญิง อาจจะคิดว่าดนตรี อาจจะไม่เหมาะก็จะไม่ค่อยมายด์ ไม่ค่อยเถียง หรือ บางที่ฮาร์ทเค้าจะคิดว่า เพลงมันดีเอาไว้ชุดหน้าดีกว่า (หัวเราะสนุกสนาน) แต่เพลงดีนะ ชื่อเพลง ขัตติยา ก็เป็นเพลงที่ผมคิดว่าเพราะดีนะฮะ ก็เลยเก็บไว้คราวหน้าคงได้ยินกัน

แต่เบิร์ดกะฮาร์ทออกคอนเสิร์ตก็คงได้ยินแล้วมั้ง เพราะเห็นชอบเล่นเพลงที่แปลก ๆ ใหม่ ๆ ในคอนเสิร์ตนี้

(เจมส์เปิดตัวทั้งร้องทั้งเต้นในเพลง…”เทศกาลคนเจ็บอก”)

พิธีกร : สวัสดีครับ

เจมส์ : สวัสดีครับผม

พิธีกร : สวัสดีพี่ๆสื่อมวลชนทุกท่านนะครับ และแล้วความสนุกสนานก็เริ่มต้นขึ้นแล้วนะครับ
เจมส์ : เหมือนกับออกอัลบั้มชุดแรกเลย

พิธีกร : หยั่งงั้นเลยนะครับ
เจมส์ : ตื่นเต้นมากเลยครับ

พิธีกร : ครับผม กับเจมส์ เฟสติวัล นะครับ
เจมส์ : ครับผม

พิธีกร : เป็นไงบ้างครับ วันนี้ตื่นเต้นมั๊ยครับ
เจมส์ : ตื่นเต้นมากเลยครับ

พิธีกร : ก่อนอื่นต้องถามก่อนละกันนะครับ จากชุดที่แล้วชุดที่ 4 กับเจมส์ เดลิเวอร์รี่นะครับ ห่างกับชุดนี้ประมาณถึงปีมั๊ยครับ
เจมส์ : ประมาณปีนึงพอดี

พิธีกร : มาวันนี้ต้องถามก่อนเลยนะครับว่า ที่มาที่ไปเป็นยังไงครับ
เจมส์ : เอ่อ เจมส์ เฟสติวัล ใช่มั๊ยครับ จริงๆแล้วมันก็มาจากว่า ตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกใช่มั๊ยครับ พวกเราทำงานกันเนี่ย เราจะมีการวางกันว่าชุดต่อไปเราจะโตมาเป็นยังไง

พิธีกร : ก็คือจากชุดแรกของเจมส์ คือชุด ได้เวลา…เจมส์ ก็จะมีพัฒนาการเรื่อยๆ แต่ว่าชุดนี้จะดูรีแล็กซ์ขึ้น
เจมส์ : ใช่ครับ คือเราอยากจะให้เป็นอะไรที่คึกคัก สามารถรวมคนได้เยอะมากๆ ก็เลยนึกถึงคำว่า “เทศกาล” ขึ้นมา ก็เลยกลายเป็นเจมส์ เฟสติวัล

พิธีกร : ตอนนี้นะฮะ ก็เหมือนจะเหงาเกินไป ต้องเรียนเชิญพี่ๆทีมงานที่อยู่เบื้องหลังการทำงานของเจมส์มาพูดคุยด้วยแล้ว กันนะครับ
เจมส์ : ครับ

พิธีกร : เริ่มจาก พี่พู นะครับ สุทธิพงษ์ วัฒนจัง นะครับ รวมถึงพี่แบนนะครับ และสุดท้ายคือพี่หมูแว่น ครับผม
เจมส์ : ครับ สวัสดีครับ
พี่ชมพู : เอ่อ พี่ว่าเจมส์อย่ายืนเลยดีกว่าครับ

พิธีกร : ทำไมครับ
พี่ชมพู : เจมส์ยืนแล้วดูพี่ไม่ค่อยสูง
เจมส์ : (หัวเราะ) นึกว่าพี่พูจะไม่มานะครับเนี่ย
พี่ชมพู : มาครับ
เจมส์ : เห็นสัญญากันดิบดี พอถึงเวลานัดก็ยังไม่โผล่
พี่พู : ตื่นสายครับ ตื่นสาย เมื่อคืนทำงานดึกครับ
เจมส์ : อ้อ ครับ

พิธีกร : สวัสดีพี่ๆทั้ง 3 ท่านนะครับ ก่อนอื่นต้องถามเกี่ยวกับ…
พี่พู : เดี๋ยวก่อนๆๆ ส่วนตัวนิดนึง
พิธีกร : ทำไมครับ?
พี่พู : โดนตรงไหนครับ…

พิธีกร : โดนตรงไหน โดนตรงไหน โดนตรงใจครับ
พี่พู : อ้อ (หัวเราะ)

พิธีกร : ครับผม ถามถึงเพลงเปิดตัวแล้วกัน เพราะว่าพี่พูเป็นคนแต่งด้วย ที่มาของเพลงนี้ครับ หรือว่าแรงบันดาลใจ เป็นประสบการณ์ของตัวเองหรือเปล่าฮะ

พี่ พู : มาจากเจมส์ครับ คือก่อนทำงานเราก็คุยกันว่า เจมส์ ชุดนี้ เอ่อ อยากให้ตัวเองเป็นอะไร เพราะว่าทำงานเนี่ย ตัวศิลปินต้องเป็นหลัก ก็คือต้องถามเค้าว่า เฮ้ย อยากจะเป็นอะไร ว่ามีความคิดแบบไหน ช่วงที่ผ่านมาหนึ่งปีจากชุดที่แล้ว ประสบการณ์มีอะไรบ้าง อยากจะเล่าอะไร เจมส์เค้าก็บอก มาคุยกัน

พิธีกร : ก็คือ ต้องการนำเสนอความเป็นตัวเองมากที่สุด

พี่พู : ใช่ครับผม แล้วคำนี้ก็มาจากเจมส์ด้วย

พิธีกร : เฟสติวัล ?

พี่พู : ครับ ใช่ครับ

พิธีกร : เป็นไง มาไงครับ

เจมส์ : เฟสติวัล เหรอครับ ก็จริงๆแล้ว เอ่อ…เป็นการเก็งฮะ

พิธีกร : เป็นการเก็ง ?

เจมส์ : (หัวเราะ) เก็งว่า เออ ปีเนี่ยะ ผมคิดว่า มันเป็นปีที่เหมือนกับว่ามีการเตรียมงานเฉลิมฉลองค่อนข้างเยอะ ใช่มั๊ยครับ ก็เออ ฟังดูแล้วน่าจะเป็นคำที่ เอ่อ หลายๆคนจะนำมาใช้ในปีนี้น่ะครับ ก็เลยถือโอกาสนำมาใช้ก่อน

พิธีกร : พูดง่าย ก็คือเป็นการขึ้น ศหัสวรรษใหม่อย่างแท้จริง

เจมส์ : ครับผม

พี่ พู : คือว่า พอเจมส์มาคุยให้ฟังแล้ว ก็อยากจะใช้คอนเซ็ปท์ของอัลบั้มชุดนี้ว่า “เฟสติวัล” เฟสติวัล นี่จะ ผมได้ยินแล้วผมมีความรู้สึกว่า เหมือนกับเทศกาล ซึ่งมันก็แปลว่าเทศกาลอยู่แล้ว ใช่มั๊ยครับ ทีนี้พอกล่าวถึงเทศกาล ผมก็มีความรู้สึกว่า เออ เห็นด้วย เพราะว่าเก็งมาแล้วว่าช่วงนี้เป็นช่างเทศกาลจริง ก็เลยคิดว่า ดีดี เห็นด้วย แล้วก็พยายามที่จะดึงคำว่า เฟสติวัล เนี่ยมาใช้ในเพลง ลองหลายอย่างแล้วครับว่า เออ ใครมีความทุกข์นะ ก็เลยหากันไปหากันมา ก็เลยมีความรู้สึกว่า เอ้อ คนที่มีความทุกข์ ทุกเรื่องน่ะครับ เรื่องอื่นก็ได้น่ะครับ แต่มาดูเรื่องของความรักก็คือคนที่ผิดหวัง คนที่อกหัก ไม่มีใครเข้าใจได้ดีไปกว่าคนอกหักด้วยกันเอง

พิธีกร : นับว่าเป็นการรวมพล “คนเจ็บอก”

พี่พู : ใครไม่สนใจเรา ไม่เป็นไร ร้องเพลงดีกว่า

พิธีกร : อย่างนั้นเลยนะพี่นะ

พี่พู : ครับผม

พิธีกร : ครับผม แล้วก็ดนตรีครับ เป็นสไตล์ละตินด้วย

เจมส์ : จริงๆแล้ว ไม่ถึงกับลาตินครับ จริงๆแล้วก็มีกลิ่นนิดๆหน่อยๆฮะ จะออกแนวบราซิลเลี่ยนมากกว่า ก็คือ เรามองเฟสติวัล คิดถึงภาพขบวนรถบุบผชาติ (หัวเราะ)

พิธีกร : อย่างนั้นเลยนะ (หัวเราะ)

เจมส์ : ฮะ แล้วก็มีคนแต่งตัวสวยๆ มีแต่คนยิ้มแย้มน่ะครับ

พิธีกร : ซึ่งแน่นอนนะครับ เห็นได้จากดนตรีที่เปิดตัวไป อลังการมาก คนเยอะมากนะครับ ถ่ายทำที่ไหนครับ

เจมส์ : ถ่ายทำที่ เอ่อ โรงงานยาสูบเก่า ซึ่งบรรยากาศจริงๆมันก็จะเป็นโรงงาน แล้วเรื่องของสีสัน ก็ได้สีสันจากทีมงานของพวกเราเองน่ะครับ

พี่พู : เออ แล้วอีก 2 คนนี่มาทำไมเนี่ย (หัวเราะ)

เจมส์ : (หัวเราะ)

พิธีกร : เดี๋ยวได้ถามแน่ครับ (หัวเราะ)

พี่พู : อ้อ เดี๋ยวเค้าถามนะ รอแป๊ปนึง

เจมส์ : (หัวเราะ)

พิธีกร : คราวนี้มาถึง เพลง เพลงสนุกเปิดตัวไปแล้ว มาถึงเพลงช้าบ้าง ต้องถามคนแต่งแล้ว เพลงช้ารู้สึกจะแตกต่างจากชุดที่ผ่านมา ก็คือธรรมดาก็คือ ช้ำอยู่ธรรมดา แต่ชุดนี้ช้ำแล้วแช่งด้วย ฮืม.. “อีกหน่อยก็ทิ้งกันเอง”

พี่ หมูแว่น : เพลงช้านะครับ ไอเดียมันเกิดจาก เอ่อ ช้ำ เศร้า ฮืม แต่จริงๆแล้วเหตุการณ์อย่างเนี๊ยะ อีกด้านนึงมันอาจจะแบบไปทิ้งอีกฝ่ายมา คือมันเป็นความรู้สึกของคนที่ไม่ได้เคียดแค้นนะครับ แต่อารมณ์ตอนนั้นมันแบบคือทำใจรับไม่ได้ ถึงได้บอกว่า ก็คนใจง่ายน่ะ ไปรักกันน่ะ จะให้คิดยังไงล่ะ เดี๋ยวก็ต้องเลิก ไม่ต้องคิดก็รู้อยู่แล้ว ผมก็เลยได้ไอเดียมาจากตรงนี้ แล้วเจมส์ก็ถ่ายทอดได้ดี

พิธีกร : ซึ่ง ก๊อปปี้ หรือข้อมูลที่ได้มาก็คือ “แค่คนใจง่ายสองคน”

เจมส์ : ก็คนใจง่ายสองคน (เจมส์ร้องโชว์) ซึ่งจริงๆแล้วเนี่ย ผมก็คุยกับพี่หมูแว่น เพลงนี้เรียกได้ว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับคนส่วนใหญ่นะครับ ก็คือว่าเอ่อ ผมว่าเดี๋ยวนี้คนเป็นอย่างนี้เยอะนะครับ

พิธีกร : หมายถึงเลิกกันแล้ว ก็ไปทิ้งกันต่อ

เจมส์ : ครับ

พี่พู : อ๋อ คือช่วงนี้มันเป็นช่วงของการผลิใบนะฮะ (หัวเราะ) โฆษณาเพลง

เจมส์ : (หัวเราะ)

พิธีกร : ครับผม แล้วการถ่ายทอดของเจมส์ล่ะฮะ เพลงนี้ยากมั๊ย

เจมส์ : ก็ยากครับ

พิธีกร : เดี๋ยวก่อย แล้วเคยมีประสบการณ์เหมือนเพลงนี้มั๊ยครับ

เจมส์ : เอ่อ ยังไม่มีครับ ….อืม ที่มันยากก็เพราะว่า เพลงนี้เราจะร้องเพราะ เพราะเราอยากประชดประชันหรือเปล่า แต่จริงๆแล้วถ้ามองลึกๆไปแล้วเนี่ย อีกหน่อยก็ทิ้งกันเอง หนึ่ง..เราร้องแบบความรู้สึกที่เศร้ามากเลย จริงๆเราพูดออกไปเนี่ย มันเหมือนกับปลอบใจตัวเอง สอง..อาจจะมีแบบประชดประชันบ้างนิดนึง สาม..ก็คือเหมือนขู่แบบ เฮ้ย แน่ใจเหรอ เธอเลิกกะฉันไปรักกับเค้า แล้วเค้าก็ทิ้งคนมาคนนึงน๊ะ ไม่กลัวเหรอ ไรงี้

พี่พู : ตอนนี้เรายังมีอีกคนที่ยังไม่ได้พูด…

พิธีกร : อ่า ถามพี่แบนบ้างนะครับ การทำงานชุดนี้ของเจมส์ สัดส้วนของเพลงทั้งหมด 10 เพลง ช้า-เร็ว ยังไงครับ

——————————เงียบ————————–

พี่พู : อ่าว คุณก็แกล้งเค้าอีกละ เล่นคำถามยาก (หัวเราะ)

เจมส์ : (หัวเราะ)

พิธีกร : สัดส่วนของเพลงช้า-เพลงเร็วในอัลบั้มเป็นไงครับ

พี่แบน : ก็เร็ว 4 ช้า 5 กลาง 1

พิธีกร : ครับ มีเป็นสูตรเหมือนกันนะครับ แล้ว…

พี่พู : มีต้มยำมั๊ยฮะ

พิธีกร : (หัวเราะ) แล้วพูดถึงงานที่ผ่านมาของเจมส์นะครับ อย่างชุดที่ 3 ก็เป็น เจมส์เอฟเอ็ม เจมส์ก็ได้เขียนคำร้องด้วย คือ เพลงเธอ ใช่มั๊ยครับ

เจมส์ : ครับ

พิธีกร : แล้วอย่างอัลบั้มชุดที่แล้วนะครับ เจมส์ดิลิเวอร์รี่นี่ก็มี เพลงดิลิเวอร์รี่ แล้วก็เพลงเมล็ดพันธุ์ไม้ที่อ่อนแอ แล้วชุดนี้ล่ะฮะ เจมส์ได้มีการเขียนคำร้อง เขียนทำนอง หรือว่ายังไงบ้างเอ่ย

เจมส์ : ก็ มีเพลงที่ฟังง่ายๆน่ะครับ ชื่อเพลง “มีแต่เธอ” ก็จริงๆแล้ว อยากจะให้คนฟังเนี่ยเค้าฟังเพลง เพราะว่าเจมส์แต่ง…ฟังหน่อยสิ๊ อะไรอย่างนี้ จริงๆผมอยากให้มองเหมือนเป็นคนแต่งเพลงคนหนึ่งซึ่งมันอาจจะเก่งหรือไม่เก่ง ก็ไม่แน่ ลองฟังดูแล้วก็ติชมอย่าง..อย่างจริงๆเลย

พิธีกร : อยากรู้ว่าเพลง มีแต่เธอ นะครับ เจมส์ใช้นามปากกาอะไร มีอยู่ทางเดียวครับ ซื้อเทป ซีดี นะครับ แล้วที่สำคัญต้องเป็นของจริงด้วย ซีดีเถื่อน อย่า นะครับ เทปผี อย่านะครับ ช่วยกันต่อต้านนะครับ
พี่พู : ซื้อเทปผีเดี๋ยวมันหลอกเรา
เจมส์ : เค้าถือว่าเป็นการตัดทอน…
พี่พู : บรู๋ววววววววววววววววววว….
เจมส์ : (หัวเราะ)

พิธีกร : (หัวเราะ) หอนมาเลยนะครับเนี่ย
เจมส์ : ถือว่าเป็นการตัดทอนน้ำใจคนทำงานเพลงนะครับ ไม่ว่าจะเป็นเบื้องหน้าหรือเบื้องหลัง

พิธีกร : ใช่ครับ
เจมส์ : คือต่อไปเนี่ยตอนนี้ยังซื้อได้…แต่ว่า
พิธีกร : อ้าว ไปบอกเค้าทำไมอ้ะ
เจมส์ : เอ่อ แต่ว่า อีก 3 ปี 5 ปี เนี่ย ก็จะไม่มีพวกเรา เพราะว่าเอ่อ การทำงานเนี่ยมันไปไม่ได้แน่นอน
พี่พู : ผมว่าเราเอาโต๊ะมาตั้ง แล้วเรามาคุยกันเรื่องเทปผี ซีดีเถื่อนกันดีกว่า

พิธีกร : (หัวเราะ) ครับผม คราวนี้เรามาถามถึงเรื่อง การทำงานบ้าง กับการทำงานกับเจมส์ พี่ชมพู เป็นไงครับ
พี่พู : ครับ ทำงานกับเจมส์ชุดนี้ ทำแล้วน้อยใจครับ

พิธีกร : ทำไมครับ
พี่พู : เจมส์หล่อกว่าผมครับ
เจมส์ : (หัวเราะ)
พี่พู : ทำงานกับเจมส์เนี่ยนะครับ เหนื่อยตรง…

พิธีกร : ตรงหล่อน้อยกว่า…?
พี่พู : (หัวเราะ) ไม่ใช่ อันนั้นทำใจได้ครับ แต่ว่าจะเหนื่อยตรงที่ว่าเค้าจะมีไอเดียมาเสนออยู่เรื่อยๆ เราก็ต้องคอยรับลูกมา แล้วก็มาคิดต่อว่า อะไรทำได้ อะไรควรทำ ไม่ควรทำ คือเหนื่อยตรงที่ว่าจะมีวัตถุดิบมาเยอะ เจมส์จะเป็นคนที่มีการบ้าน ทำการบ้านมา อย่างที่บอกนะครับว่าชุดที่แล้ว ดิลิเวอร์รี่ นี่ก็เจมส์ เจมส์เป็นคนคิดว่าน่าจะเอาคำนี้มาใช้เพราะเห็นว่า การที่มีดิลิเวอร์รี่ในเมืองไทยกำลังเป็นที่นิยม เป็นที่รู้จักกันดีนะครับ ก็อย่างชุดนี้ก็มี เฟสติวัล มา มีคอนเซ็ปท์อะไรมาหลายๆอย่างนะครับ เพราะงั้นเนี่ยในส่วนของการทำงานก็มีทั้งสนุกแล้วก็เหนื่อย แต่ว่ามันไม่ใช่เหนื่อยแบบเหนื่อยท้อ มันเป็นแบบเหนื่อยแล้วสนุก แล้วก็ขอชม เค้าทำการบ้าน แล้วก็มีความรับผิดชอบสูง ก็คงทราบกันดีอยู่แล้วน่ะฮะ สำหรับเจมส์ ไม่ต้องชมกันมาก เดี๋ยวจะลอย

พิธีกร : มาถึงพี่หมูแว่นครับ
พี่หมูแว่น : (ยกไมค์ขึ้นมากระแทกปากตัวเอง)
พี่พู : (หัวเราะ) ทำไม ทำไมต้องแกล้งเค้าขนาดนี้
พี่หมูแว่น : พี่พูเหยียบสายไมค์ผม

พิธีกร : พี่พูอย่าไปแกล้งเค้าดิ
พี่พู : เห็นๆ … เค้าบอกผมเหยียบสายไมค์ เค้าหยิบไมค์ขึ้นมาตีปากเอง แล้วก็บอกว่าผม (หัวเราะ)
เจมส์ : (หัวเราะ)

พิธีกร : ทำงานกับเจมส์ ในชุดนี้เป็นยังไงบ้างครับ
พี่หมูแว่น : ก็ เหมือนพี่พู น่ะครับ ก็ดีครับ เค้าเป็นคนมีความตั้งใจสูงครับ เอ่อ คือถ้าเค้าทำไปแล้ว ร้องไปแล้ว เค้ากลับไปนอนฟัง พรุ่งนี้มาอีกละ พี่ผมยังไม่ชอบ ผมขอร้องใหม่

พิธีกร : อ้าว
เจมส์ : ไม่ชอบครับ
พี่หมูแว่น : คือมันยังดีไม่พอครับ เค้ารู้สึกว่าเค้าต้องทำได้ดีกว่านี้ พวกผมก็เลย เหนื่อย
พี่พู : ผมก็เลยบอกเค้าว่า ตอนหลังเนี่ยนะ จนกระทั่งงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว เค้าบอก พี่ผมอยากแก้ไอ้นั่นนิดนึง ไอ้นี่หน่อย ผมบอก เอาอย่างนี้แล้วกันเจมส์ ไว้เกิดมีใครเค้าโทรมาที่บริษัท แล้วเค้าบอกยังไม่ชอบ เจมส์ค่อยอัดไปให้เค้าฟังที่บ้าน
เจมส์ : (หัวเราะ)
พี่พู : ทีละบ้าน ทีละบ้าน

พิธีกร : (หัวเราะ) อีกหน่อยก็โปรดิวซ์เอง นะฮะ มาถึงพี่ พี่แบน
พี่พู : พี่แบน นี่เป็นคนดีไซด์ดนตรี ตั้งแต่เริ่มต้นมาเราคุยกันว่า คำว่าเฟสติวัล เรานึกถึงอะไร ผมนึกถึงเทศกาล แล้วพอนึกถึงเทศกาล ก็จะไปนึกถึงพวกเทศกาลเกี่ยวกับบราซิลเลี่ยน พวกคานิวัล ของบราซิล มีความรู้สึกว่า มันให้ความรู้สึกคึกคัก สนุกสนานแล้วก็ แนวดนตรีก็น่าจะเอาอะไรบางอย่าง จากที่เป็นบราซิล หรือเป็นบราซิลเลี่ยนเนี่ยมาสร้าง ก็มาเป็นกลอง ตุ้ม ตะ ลุ่ม ตุ้ม ตุ้ม อะไรอย่างนี้ คุณแบนเป็นคนดีไซด์ดนตรีนะฮะ
เจมส์ : พี่พูตอบแทน (หัวเราะ)

พิธีกร : พี่แกล้งเค้านี่
พี่พู : ไม่ๆ คือบอกเค้าไง
เจมส์ : อ๋อ…
พี่พู : เค้าจะได้รู้

พิธีกร : เออ เน๊อะ (หัวเราะ) พี่แกล้งเค้านะเนี่ย มีการผ่านล่ามนะฮะ
เจมส์ : มีล่ามด้วย (หัวเราะ)
พี่แบน : จริงๆผมพูดไม่เก่ง ให้พี่พูพูดนะฮะ
พี่พู : พูดน้อยต่อยหนัก
พิธีกร : อ่ะ ถาม ถามความรู้สึกของพี่แบนฮะ
พี่แบน : ดีฮะ สนุก เศร้า

พิธีกร : มีเศร้าด้วย ?
พี่แบน : เวลาเพลงสนุกก็สนุกไปด้วย พอเพลงเศร้าก็เศร้าไปด้วยน่ะครับ

พิธีกร : อ๋อ ครับ … นี่คือบางส่วนนะครับ กับการทำงานที่ผ่านมากับพี่ชมพูนะครับ Executive Producer พี่หมูแว่นนะครับ ก็ตำแหน่ง Co – Producer แล้วก็พี่แบน ตำแหน่ง Producer สำหรับวันนี้คงต้องขอขอบคุณทั้ง 3 ท่านนะครับ พี่พู พี่แบน แล้วก็พี่หมูแว่นนะครับ พร้อมทั้งขอเสียงปรบมือเป็นกำลังใจให้เจมส์หน่อยครับ

เจมส์ : ครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณพี่ๆสื่อมวลชมทุกคนครับ สวัสดีแฟนๆทุกคนครับ ไม่มีเสียงกรี๊ด เสียงอะไรให้ผมเลยแม้แต่น้อยเลย ขอเสียงกรี๊ดหน่อยครับ…
——————————- กรี๊ดดดดดดดด ——————
เจมส์ : เอ่อ ค่อยหายตื่นเต้นหน่อย โอเคครับ เพลงนี้นะครับ ชื่อเพลงว่า กี่คำก็ไม่รัก นะครับ เป็นเพลงที่สามในอัลบั้มครับ เพลงนี้วันนี้ก็ได้พี่แบนมาช่วยเล่นเปียโนนะครับ
(เจมส์โชว์เพลง “กี่คำก็ไม่รัก” )

พิธีกร : ถือว่าเป็นเวอร์ชั่นพิเศษนะครับ เฉพาะวันนี้เท่านั้น วันดีเดย์ของเจมส์นะครับ ไม่ทราบเหมือนกันนะครับ ว่าใครกันที่ทำเจมส์ลง ด้านหน้าถ้าเจมส์บอกรัก จะรักตอบมั๊ยครับ…ทีนี้เรามาคุยกันต่อดีกว่า รู้สึกว่าวันนี้เจมส์จะเตรียมเพลงมาอีกหนึ่งเพลงด้วย
เจมส์ : ครับผม
พิธีกร : เดี๋ยวได้รู้แน่ เดี๋ยวได้ฟังแน่นะครับ พูดถึงเพลงช้าที่หลายคนคงจะชอบ นั่นคือเพลง

เจมส์ : อีกหน่อยก็ทิ้งกันเอง

พิธีกร : อีกหน่อยก็ทิ้งกันเองนะครับ มีคนแอบถามมานะครับว่า Mv. จะได้ชมเมื่อไหร่

เจมส์ : เอ่อ ตอนนี้ทำเสร็จเรียบร้อยแล้วครับผม

พิธีกร : ต้องถามก่อนแล้วกันนะครับ เกี่ยวกับ Mv. เพลงนี้แต่ก่อนถาม เรามาดูตัวอย่างกันก่อนนะครับ เอ่อ ขอภาพ วีทีอาร์ นะครับ ครับ ตัวอย่างมิวสิคฯเพลง อีกหน่อยก็ทิ้งกันเองครับ

——– เปิดวีทีอาร์ เพลงอีกหน่อยก็ทิ้งกันเอง ——— เสียงกรี๊ด …สนั่น…

พิธีกร : โอ้โฮ อลังการมาก เห็นแล้วขนลุกนะฮะ

————- เสียงกรี๊ด ดัง สนั่นอีกครั้ง ————

เจมส์ : ขอบคุณครับ

พิธีกร : ปกตินี่ ยืนคู่กัน ผมก็ด้อยอยู่แล้วนะครับ พอดูเจมส์ใส่ชุด เอ่อ เค้าเรียกชุดอะไร เอ่อ ชุดเครื่องแบบ

เจมส์ : ครับ เป็นชุด เอ่อ ทหารอากาศ ครับ นักบิน

พิธีกร : ครับผม หล่อโดนใจมั๊ยครับ (หล่อ) สุดยอดครับ

เจมส์ : ขอบคุณครับ (หัวเราะ)

พิธีกร : พูดถึง มิวสิกฯ เพลงนี้หน่อย ไปถ่ายทำที่ไหนครับ

เจมส์ : ก็ที่เดียวกับเพลง เทศกาลคนเจ็บอก นะครับ แต่ว่าด้วยฝีมือของทีมงานของ อาร์เอส. โปรโมชั่น สามารถเซ็ทจาก สถานที่ที่สนุกสนาน มาเป็นสงคราม ระเบิดกันตูมตาม ตูมตาม ข้างๆนะครับจะเป็นโรงเรียนนะครับ ข้างหลังเป็นวัดฮะ

พิธีกร : นะฮะ คงได้ติดตาม แล้วชมกันเร็วๆนี้นะฮะ

เจมส์ : ครับ คือมิวสิกฯตัวนี้เนี่ย จริงๆแล้วโดนผู้กำกับหลอกนะครับ ผู้กำกับบอกว่า เดี๋ยว จะมีระเบิดตรงนี้นะ ตรงนี้นะ ให้เจมส์วิ่ง อันนี้เราใช้ระเบิดจริงนะฮะ เค้าก็บอกว่า เล่นสีหน้าให้ดีนะ แววตานี่ต้องได้ ถ้าไม่ได้มีเท๊คนะครับ เราก็วิ่งมา หลบระเบิด ตู้ม ตู้ม ตู้ม พอมาเช็คเทปนะครับ เห็นผมตัวแค่เนี๊ยะ (หัวเราะ) ผมก็นึกว่าเห็นเต็มหน้า (หัวเราะ)

พิธีกร : ก็คือเป็น เบื้องหลังของการทำงาน

เจมส์ : แต่พอถ่ายทำเสร็จแล้วเนี่ย รู้สึก ภูมิใจครับ ตอนนี้ก็คือ อยากให้เพื่อนๆพี่ๆ น้องๆ ได้ชมกันนะครับ ซึ่งทั้งผู่กำกับเอง ก็เป็นผู้กำกับใหม่ ไฟแรงมาก เพิ่งจบมา แล้วก็นักร้องเองก็..เป็นนักร้องใหม่ (หัวเราะ)

พิธีกร : อย่างนั้นเลยนะครับ (หัวเราะ)

เจมส์ : (หัวเราะ) เพิ่งออกอัลบั้มแรก ก็ดีใจครับที่ได้ทำงาน แบบนี้

พิธีกร : ครับ ก็เตรียมตัวได้ชมแน่นอนนะครับ แต่ว่า ตอนนี้ก็อุ่นเครื่องได้กับการซื้อเทปนะครับ ไม่ใช่เทปปลอม ของแท้ ซีดีเถื่อน เทปผี ช่วยกันต่อต้านนะครับ

เจมส์ : ซื้อมาก็ไม่เซ็นต์ให้

พิธีกร : ครับ และนั่นคือ Mv. เพลงต่อไปนะครับ เพลงอีกหน่อยก็ทิ้งกันเอง จะไม่ใช้โชว์เพลงนี้ก็ยังไงอยู่นะครับ อยากฟังมั๊ยครับ (อยาก) โห เบาไปเน๊อะ เบาไปมั๊ย … อยากฟังมั๊ยครับ (อยาก) ขอเสียงปรบมือให้กับ อีกหน่อยก็ทิ้งกันเอง ครับ

เจมส์ โชว์เพลง อีกหน่อยก็ทิ้งกันเอง ท่ามกลางแฟนเพลง

เจมส์ : ขอบคุณครับ

พิธีกร : โอ้โห ถึงแม้จะเป็นเพลงเศร้านะครับ ก็แฝงด้วยความสุข เพราะว่าได้แช่งเค้า

เจมส์ : (หัวเราะ) เอ่อ ตั้งแต่เช้าถึงตอนนี้ยังไม่หายตื่นเต้นเลยนะครับเนี่ย ประหม่ามากเลยครับเนี่ย

พิธีกร : เพราะว่าเป็นศิลปินหน้าใหม่นี่ครับ

เจมส์ : (หัวเราะ)

พิธีกร : ก็เป็นธรรมดานะครับ (หัวเราะ) ทุกคนคงจะได้ข้อมูลแบบเต็มๆนะครับ แต่อยากเต็มกว่านี้ต้อง ซื้อเทป

เจมส์ : รู้สึกจะขายของบ่อยนะครับ (หัวเราะ)

พิธีกร : สำหรับวันนี้ก็คงจะ ให้เจมส์ฝากถึงผลงาน กับเจมส์ เฟสติวัล ครับ

เจมส์ : ครับผม ช่วงนี้ก็ เทปผี ซีดีเถื่อนมีเยอะนะครับ ก็ไม่มีใครช่วยได้ นอกจากพี่ๆสื่อมวลชนทุกคนนะครับ ยังไงก็เมตตาผมด้วยนะครับ (หัวเราะ) ก็ฝากผลงานเจมส์เฟสติวัล ให้กับทุกๆ คนนะครับ พี่ๆสื่อมวลชนนะครับ แล้วก็เพื่อนๆพี่ๆน้องๆตรงเนี๊ยะ เนี่ยนะครับ ที่ไปกันทุกงานเลย นะ อย่าลืมนะครับไปเจอกันงานคอนเสิร์ตนะครับ ชุดนี้เต็มที่ครับแล้วก็สบายๆกับทุกๆคนนะครับ ขอบคุณมากครับ

พิธีกร : ครับผม นี่คือ เจมส์ เฟสติวัล นะครับ ขอเสียงปรบมือให้กับเจมส์ ด้วยครับ วันนี้ขอบคุณมาก และสวัสดีครับ

เจมส์ : ครับ ขอบคุณครับ