เนื้อเพลงเก่า เพลงไทย คอร์ดเพลง
ชรินทร์ นันทนาคร
งามเอ๋ยงาม กรุแม่เอ๋ยงาม
ดั่งความเสกสรร ใครหนอหล่อปั้น
หรือหนีจากสวรรค์มาจากชั้นดาวดึงส์
งามฝังตา เมื่อยามยิ้มมา
สบตาตะลึง ตาหวานหว่านซึ้ง
ความหวานเพียงรวงผึ้ง พาซาบซึ้งตรึงใจ
ยลโฉมอนงค์ ดั่งกินนรลงสรง
พาให้หลงเผลอไป บุญสร้างไว้เมื่อปางใด
ทำบุญไว้ด้วยอะไร จึงงามไปทั่วเรือนร่าง
*งามผิวพรรณ ดุจจะเย้ยจันทร์
ให้พลันจืดจาง งามคิ้วแก้มคาง
ใครหนอมาเสกสร้าง งามติดค้าง เตือนตา
คำร้อง – ทำนอง / เนรัญชรา
ดิอิมพอสซิเบิ้ล
ความรักเหมือนประกายทอง
ฉายส่องดวงใจ โลกพลันสว่างไสว ชื่นบาน
น้ำผึ้งพระจันทร์ ทุกคนฝันใฝ่
ดื่มรักจากใจ ฉ่ำในหยดหวาน
หยาดมาจากฝนโลมไล้วิมาน
ผ่านสวรรค์ มาย้อมเม็ดทราย
กลายเป็นเม็ดทอง
ดาวล้อมเดือนผ่อง กลายเป็นเพชรพลัน
นกน้อยยืนเหม่อ
เผลอบรรเลงเพลงอัศจรรย์ ฮาฮ่าฮา
ร้อนจะคลายร้อน
หนาวจะคลายหนาว
ใจหนุ่ม ใจสาว แย้มแวว ยิ้มวาว
ทั้งคืนทั้งวัน คอย… น้ำผึ้งพระจันทร์
คำร้อง/ทำนอง พยงค์ มุกดา
ชรินทร์ นันทนาคร ขับร้อง
ลาแล้ว แก้วตา
แก้วตานิจจาเจ้า
จากเรือนจากเหย้า
จากเงาร่มไม้ชายคา
จากแม่พระธรณี
ดังราชสีห์จากพงป่า
จะมีเพียงน้ำกับฟ้า
อีกทั้งน้ำตาเป็นเพื่อนคะนึง
เมื่ออยู่มิห่วงอาลัย
เมื่อไปซิกลับคิดถึง
กลิ่นไอที่เคยซึ้ง
ยังตราตรึงซึ้งทรวงดวงมาลย์
สิ้นบุญและบารมี
เพียงแค่นี้เพราะกรรมบันดาล
ถึงต้องพลัดถิ่นสิ้นบ้าน
ซุกซ่อนซมซาน ดังไร้แผ่นดิน
ชรินทร์ นันทนาคร ขับร้อง
เราเย้ากันนิดเราเย้ากันหน่อยใจน้อยทำไม
แต่ไหนแต่ไหนไม่เห็นเคืองพี่คราวนี้ทำงอน
เย้าเพียงหน่อยเดียวเคืองได้หรือใจจะแกล้งตัดรอน
หรือเพียงแกล้งงอนค้อนเคืองดูใจ
ลองนึกสักนิดลองคิดดูบ้างความหลังเดิมที
ลองหันทางนี้พี่ถามสักหน่อยใจน้อยไปใย
เห็นพี่บ้างใหมใครเล่ารักเจ้ายิ่งกว่าพี่ไป
มิควรขุ่นใจคิดไปปรารมย์
พี่รึเอาใจเจ้าเจ้าคิดบ้างใหม
หรือเคยขัดใจครั้งใดทำให้ต้องตรม
แม้นสอยดาวเดือนได้จะสอยให้ชม
มิยอมให้ตรมอุรา
ถ้ารู้อย่างนี้พี่นี้ไม่ยั่วกลัวแล้วดวงใจ
จะขอจำไว้ไม่เย้าให้ต้องหม่นหมองวิญญา
ขอออมถนอมใจเจ้ารักเท่ากับดวงชีวา
ผินหน้ากลับมาหาพี่เป็นไร
ศัตรูของหญิง
แท้จริงแล้วมิใช่ชาย
หญิงมีศัตรูเลวร้าย
คอยทำลายความงามอยู่ทุกครา
ศัตรูของหญิง
แท้จริงคือวันและเวลา
แรกก็ให้ความงามนักหนา
แล้ววันเวลาก็เรียกกลับคืน
บางคนเป็นสาวรุ่นอยู่เมื่อวาน
วันนี้นงคราญต้องถอนสะอื้น
ริ้วรอยปรากฏอยู่ดาษดื่น
ทุกวันคืนต้องหมองหม่น
** มิตรรักของหญิง
แท้จริงแล้วคือผู้ชายทุกคน
ถึงเธอชราใบหน้าจะย่น
ใจฉันยังทนอยู่ด้วยความรักภักดี **
ซ้ำ **
เธอมีคนจองเขาครองไว้ก่อนฉัน
ก็ใครๆ กันเขาเป็นผู้คว้า
นี่ทำให้ฉันหมดพลัง สิ้นอาคมขลังไม่เป็นท่า
ฉันตรมน้ำตา ฉันตรมน้ำตา
เพียงมองดูเธอเหมือนเธอจะห่างไกล
ภาพเลือนลางไปฉันเกินไขว่คว้า
บาปกรรมยิ่งนักถ้ารักเธอ
แต่ใจมันเพ้อดังคนบ้า สวรรค์เมตตาข้าที
บาปกรรมแค่ไหนรักคนที่เขามีคู่
ก็ใครจะรู้เขาไม่บอกนี่
หลงรักอยู่นานนับวัน หลงฝันอยู่นานนับปี
สวรรค์สิ้นปรานีพี่หรือ
*** ก็ความใยดีแม้มีเพียงหน่อยนั้น
ชีพวางเดิมพันฉันยังจะซื้อ
โธ่กรรมชาติไหนที่ผลักดัน
เฝ้าวอนสวรรค์ที่ไม่ซื่อ เกินคว้าสุดมือพี่เอย ***
ซ้ำ ***
เรียมเจ้าฟัง หนอฟัง
เมื่อน้ำขึ้นเต็มฝั่ง ฝั่งอยู่เคียงน้ำ
เหมือนน้ำคำที่พร่ำพร่ำอยู่เคียงน้อง
เขาว่า ปลานั้นเหมือนชาย
เจิ่งเริงหลายเมื่อน้ำใหม่หลากนอง
พี่ผิดกว่าปลาทั้งผอง
ขุ่นข้นคลองก็ยังปองน้ำเก่า
น้ำใหม่ไหลเข้า น้ำเก่ายังคงเดิม
นะเรียม…เจ้าฟัง…แล้วจำ …
เรียม… เจ้าจำ… ซ้ำเสริม
หากใจเรียมร่วมใจสองใจเพิ่ม
หัวใจเดิมพี่จะเติมขึ้นเต็มอก
ตลอดคลองขึ้นล่องเวียนว่าย
ไม่รู้หน่ายพี่จะว่ายพี่จะวก
แฝงฝั่งบังอ้อ-กอ-กก แฝกแสนรก
เพียงพอ-อกแอบเจ้า
ถึงจนก็จะเฝ้า รักเก่าเจ้าอย่าลืม
นะเรียม … เจ้าฟัง … แล้วจำ …
เนรัญชลา
คำเดียวหลุดไปพลัน หัวใจตันตื้อ
คำเดียวอยากจะซื้อ คำนั้นคือลา
โอ้คำลามีอาถรรพ์ หวังไม่พลันเห็นน้ำตา
ไหลระรินล้นปรางปรา ปรางแก้วกลอยใจ
ลาทียอดชีวัน ขวัญชีวาพี่
ลาทียอดชีวี พี่ขอลาไกล
อยู่จงดีมีสุขสันต์ ไว้รอวันพบกันใหม่
เช็ดน้ำตาเสียดวงใจ อย่าร้องไห้เลย
เกรงกรรมให้เจ้าร้าง แสนระคางบุญ
เกรงบุญอาจเจือจุน สมใจดังเคย
กายไกลแต่หัวใจ ฝากเอาไว้ติดทรวงทรามเชย
วานเธออย่าละเลยช่วยอารักขา
ลาทียอดชีวา แล้วไม่ลาตอบ
ลาทีไม่กี่ปีก็หวนคืนมา
หวั่นแต่เธอรอไม่ไหว เห็นคนใหม่เขาดีกว่า
ทิ้งคนเก่าเหงาวิญญาเป็นบ้าตาย
สุรพล โทณวนิก
ในดินในน้ำในลมในไฟ
รักของฉันแทรกไปทุกแห่ง
ตลอดหน้าฝนหน้าหนาวหน้าแล้ง
รักฉันแฝงอยู่ในทุกสิ่ง
ในดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ดวงดาว
รักเหินหาวซ่อนตัวเฉยนิ่ง
ในไพรในพฤกษ์ไม่นึกทอดทิ้ง
รักฉันสิงซ่อนอยู่เสมอ
เธอเดินไปไหน ความรักฉันตามไปนั่น
จะนอนจะฝัน ความรักฉันอยู่ใกล้เธอ
จะเศร้าจะยิ้มรักฉันรู้อยู่เสมอ
อย่าคิดเลยว่าเธอจะหลีกหนีรักฉันไปได้
** จะเย็นจะเช้ากลางคืนกลางวัน
รักของฉันเข้าเคลียชิดใกล้
จะดึกจะดื่นค่ำคืนแค่ไหน
โปรดจงรู้ไว้ฉันอยู่ในตัวเธอ **
ซ้ำ **
เนื้อร้อง-ทำนอง โดย สง่า อารัมภีร์
เจ็บใจเพราะน้องมาปรวนแปร
สุดจักแก้ให้กลับคงเดิมมั่น
เสียดายพักตร์รักพักตร์เมียงมั่น
เสียดายโขนงโก่งรับที่ยักยวน
เสียดานเนตรนำชวนเสน่หา
เสียดายปรางช่างเบียบกระบวนมา
ให้นาสาสูบรสรันจวนใจ
เสียดายโอษฐุ์เอื้อนคำให้กำหนัด
เสียดายกรสอดรัดกระหวัดไหว
เสียดายเต้าเคล้าคลึงอุราใน
เสียดายในน้ำใจทุกสิ่งอัน
ครั้งนี้เสียรัก – ก็ได้รู้
เสียชู้ก็เพราะเชิงที่เฉาฉงน
เป็นชายหมิ่นชายให้อายคน
เหลือทน – แล้วโอ้ – หนอตัวเรา