เนื้อเพลงเก่า เพลงไทย คอร์ดเพลง
บุปผา ธรรมบุตร
ภูสมิง หน่อสวรรค์
สองเราใกล้ชิดกัน
ผูกสัมพันธ์ ฝากหัวใจ
สร้างสรรค์ชีวิตใหม่ ชีวิตสดใสใครเทียมทัน
สายตาฝากรักมั่น
จะรักกันตราบฟ้ามลาย
หากแม้แยกกายได้ แต่ดวงใจฝากไว้กับเธอ
ความรักใดใดในหล้า
ยากเกินค่าเท่ารักฉัน
หากเธอรับสัมพันธ์ รับรักฉันแนบอุรา
สองเราจะรักกัน
รอถึงวันเธอจะมา
อยู่กับฉันมั่นดั่งสัญญา เพียงปรารถนาเธอผู้เดียว
(ขอบคุณ .. คุณฟ้าสีเทา .. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
เธอมาบอกลา บอกให้ลืมสัญญาที่เคยมี
ลืมวันที่ดี จากวันนี้เธอพร้อมจะไป
เธอยังบอกฉันบอกกันว่าเธอเสียใจ
น้ำตาจะไหล เจ็บเพียงใดใครเลยจะรู้
เธอบอกให้ลืมให้หมด ลืมใจที่เคยรักกัน
ลืมความผูกพันที่มีให้กันมานานเกินไป
เธอบอกให้ลืมหมด ลืมคนที่เคยรู้ใจ
ทุกสิ่งเปลี่ยนไป เธอไม่มีใจให้ฉันเหมือนเคย
เคยเคียงข้างกัน ใฝ่ฝันจะอยู่เพื่อกัน
ใจยังผูกพัน ให้ลืมกันลืมได้อย่างไร
ยังคอยห่วงหา หลับตาภาพเธอชิดใกล้
ลึกในหัวใจ เจ็บเพียงใดใครเลยจะรู้
แต่เธอให้ลืมให้หมด ลืมใจที่เคยรักกัน
ลืมความผูกพันที่มีให้กันมานานเกินไป
แต่เธอให้ลืมหมด ลืมคนที่เคยรู้ใจ
รักเธอมากไป เจ็บเพียงใดใจยังไม่ลืม
(ขอบคุณ .. คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
ศิลปิน บุปผา ธรรมบุตร
กระจกจ๋า ไหนลองบอกฉันหน่อยได้ไหม
วันนี้ฉันไม่สวยหรือไร
แล้วทำไมเขาจึงเปลี่ยนไป
กระจกจ๋า ใบหน้านี้เขาเคยหลงใหล
บอกว่าสวยงดงามกว่าใคร ๆ
แล้วทำไมเขาจึงเปลี่ยนไป
ยังคงเป็นหน้าเก่าหน้าเราอยู่นี่นา
กระจกจงบอกมาความงามนั้นอยู่ที่ไหน
อยู่ที่ใบหน้าหรือที่จิตใจ อยู่ที่สิ่งใดบอกมา
กระจกจ๋าบัดนี้ฉันจะไม่สงสัย
งามนั้นใช่งามเพียงรูปกาย
ความงามอยู่ที่ใจฉันนี่เอง
เขาอาจไม่สนใจ
แต่บอกไว้สักคำ
ใจฉันแสนงามกระจกรู้ดี
(ขอบคุณ .. คุณฟ้าสีเทา..สำหรับเนื้อเพลงครับ)
บาราคูดัส
ถึงแล้วเช้าที่สุขใจ
จะเป็นใครก็สุขสันต์
ทำงานกันมาหกวัน เพียงวันเดียวได้พักผ่อน
เหน็ดเหนื่อยหนักก็เริ่มเบา
ทุก ๆเช้าวันอาทิตย์
หลับสนิทได้พักนาน การงานนั้นหยุดเอาไว้
ถึงแม้ฉันจะเหนื่อยกาย
แต่ดวงใจไม่อยู่เฉย
เช้านี้ฉันก็เช่นเคย ไปตามเคยที่บ้านเธอ
อยากจะอยู่เพียงสองเรา
ทุก ๆ เช้าวันอาทิตย์
อยากจะเจอะสักนิดเดียว นาทีเดียวก็พอใจ
ฝันของฉันมีแต่เธอ
อยากมาเจอตั้งแต่เช้า
ถึงฉันพบเพียงแค่เงา เจอเพียงเงาก็พอใจ
(ขอบคุณ ..คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
ฝากบทเพลงไว้แทนกาย
เมื่อใดเธอเหงาจงฟัง
เป็นบทเพลงสุดท้ายไว้แทนกาย…ยามห่างไกล
ฝากไปยังฟ้าแดนไกล
ส่งใจไปถึงคนหนึ่ง
คนที่เคยมีรักไว้ไม่ลืม…ยังจดจำ
มันจะเป็นบทเพลงขับขาน
แม้นานไม่มีวันเงียบหาย
ยังคงมีดวงใจเอาไว้ให้เธอ
วันใดเธอได้ฟังเพลงนี้
ฉันมีความจริงใจเพียงใดบอกไป
ยังคงมีดวงใจเอาไว้ให้เธอ
จากวันเดือนนับเป็นปี
หากบทเพลงนี้ยังอยู่
เธอก็คงจะรู้ว่าฉันยังคอย…เธอกลับมา
(ขอบคุณ ..คุณเซียนชั้นครู.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
วงบรั่นดี
คิดถึงบ้านน้อยเราอยู่เคียง
ด้วยสำเนียงแห่งรักยากนักลืมได้
เธอจ๋าก่อนที่จะจากไป โปรดคิดตรองด้วยใจว่าใครเขาห่วง
เธอมองที่พระจันทร์พร่างพราย
ด้วยแสงนวลเฉิดฉายรอเธอคว้ามัน
ฉันหรือกล้าเผยคำออกกั้น ด้วยหัวใจเธอนั้นใฝ่ฝันหาใคร
ดังแก้วร้าวเราสอง
ต้องมาแยกกันด้วยจันทร์ทอแสง
วันสิ้นแรงจงคืน หวนมาที่ฉันด้วยวันฉันรอ
รอเธอโปรดหวนคืนกลับมา
บ้านน้อยที่เหว่ว้าคอยหาเธออยู่
รู้ไหมที่หัวใจเจ็บช้ำ สุดระกำเท่าไรรอให้ย้อนมา
(ขอบคุณ ..คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
บรั่นดี
มองทะเลแล้วชวนให้เหงา
เสียงคละเคล้าคลื่นลมกระทบฝั่ง
นกฝูงน้อยบินลอยกลับรัง
ฝากความหวังเอาไว้
หาดทรายยาวขาวนวลสุดตา
ลับท้องฟ้าสีครามกว้างใหญ่
ลมทะเลคร่ำครวญหวั่นไหว
ดุจดังใจของคน
ใจเอ๋ยใยจึงรวนเรดูคล้ายเช่นทะเลกังวล
รักนั้นหรือคือความสับสน
ติดตามคนเหมือนดั่งเงา
ฝากคลื่นลมพัดไปให้พ้น
สิ้นจากใจของคนทุกข์เศร้า
สืมหนอลืมเสียเถิดความเหงา
สุดเรียกเอารักคืน
(ขอบคุณ ..คุณ Mongmang.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
วงบรั่นดี
อ๊อด โอภาศ ทศพร ขับร้อง
หากเป็นนกฉันคงโผบิน
แต่ได้ยินเธอนั้นหลายใจ
ฉันคงบินไปไม่ไหวปีกหักทันใดเพราะเธอ
หากเป็นนกฉันคงหลงลม
สิ่งที่ชมคือความพร่ำเพ้อ
ความรักชักนำพบเจอกลับเห็นเธอนั้นมีคู่ใจ
ซมซาน
ทรมานหัวใจหมองไหม้
ดังนกเจ็บปวดใจ แอบร้องไห้หัวใจรักพัง
หากเป็นนกฉันคงหลงลม
สิ่งชื่นชมคือความสิ้นหวัง
ความรักฉันรักจริงจังต้องผิดหวังอ้างว้างเดียวดาย
(ขอบคุณ ..คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
อัลบั้ม BG
ทำนอง ธานินทร์ เคนโพธิ์
เรียบเรียง พรชัย แขเจริญสุข
บรรเจิด สินธุ
ฉันอาจดูเงียบไป ไม่เรียกร้องให้เธอใจอ่อน
ไม่มีแม้แต่คำอ้อนวอน
มาบอกเธอ
เหมือนจะยอมง่ายดาย ให้เธอไปกับเขาคนใหม่
ไม่ร่ำร้องอย่างคนเสียใจ
ไม่เคยรู้สึก
ถ้าเธอเห็นแววตาที่มันอ้อนวอนเธอ
มันร้องเรียกเธอ
ให้กลัยมา
ก็มีแค่แววตาที่มันอ้อนวอนเธอ
แทนคำมากมาย
เป็นหมื่นพัน
(ขอบคุณ .. คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)
นรีกระจ่าง คันธมาส (สุทธนรี กระจ่างคันถมาตร์)
อัลบั้ม ราชินีพระจันทร์ ปีพ.ศ.2537
คำร้อง – ชวิณี เกษบุญชู
ทำนอง – ศุภกิจ เทพวรวุฒิ
เรียบเรียง – นิติธร ยุวจิตติ
บินไปเดียวดายกลางสายลมแปรปรวน
ยินทะเลครวญฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า
ค่ำคืนนี้ฉันเพลีย ฉันเหนื่อย ฉันหนาว
อ่อนล้าเหลือเกิน
ไม่เคยมีใครมีรักแท้จริงใจ
จะมองทางใดดูเคว้งคว้างว่างเปล่า
ฝ่าลมฝนลำพังมากี่ร้อนหนาว
จนล้าสิ้นแรง
ไม่อยากเห็นภาพใดแม้แต่ท้องฟ้า
อยากจะพักดวงตาลงชั่วกาล
จะไปซุกตัวนอนซ่อนกายในเงาจันทร์
จะหลับฝันไม่ขอตื่นขึ้นมา
คงจะมีเพียงลมหายใจรวยริน
เอนกายบนดินยอมรับความแพัพ่าย
ปีกของฉันมันหนักบินต่อไม่ไหว
จะขอพักกายชั่วกาล
(ขอบคุณ ..คุณฟ้าสีเทา.. สำหรับเนื้อเพลงครับ)