ไม่มีคำตอบ ศิลปิน นูโว เหตุอันใดจึงมีแสงจันทร์ เมื่อตะวันอำลาจากไป เมฆบนฟ้าลอยมาจากแห่งหนใด ลมโชยพัดมาจากแห่งไหน แล้วใยฝนจึงตกมา เหตุอันใดจึงมีรุ้งงาม เกิดเมื่อยามเวลาฝนซา เหตุใดฟ้าจึงแลดูกว้างไกล เส้นขอบฟ้าสิ้นสุดตรงไหน โลกเราหมุนไปทำไม * ฉันเฝ้าแต่หาคำตอบ ตอบตัวเองว่ามันเป็นได้ยังไง ฉันเฝ้าแต่หาคำตอบ ตอบเท่าไรฉันก็ยังไม่แน่ใจสักที เหตุอันใดจึงมีภาพเธอ อยู่เสมอในยามหลับตา ภาพเธอนั้นลอยมาจากแห่งหนใด เหตุใดฉันจึงต้องหวั่นไหว เฝ้าแต่ถามว่าทำไม สิ่งที่ฉันยังไม่เข้าใจ ไม่มีวันจะรู้….(ซ้ำ) *

โลกเราสวยงาม ศิลปิน นูโว น้ำที่เคยใช้ น้ำที่เคยใส แล้วทำไมขุ่นคล้ำดำเหม็น ฟ้าที่เคยสวย ฟ้าที่เคยเห็น แล้วทำไมมัวหมองเปลี่ยนสี นกที่เคยร้อง ฟังเป็นเสียงดนตรี หายไปหมดหลบหนีไปไหน แม้แต่ต้นไม้ แต่ก่อนเคยเขียวยังไง แล้วทำไมมัวหมองอย่างนี้ ดูแลโลกนี้ให้ดีอย่างเดิมดีกว่า ดูแลรักษา ฟ้าดินแหล่งน้ำให้ดี ใครที่ใจร้าย ทำไมไม่เคยคิด ขอไปทีแบบนี้ไม่ไหว คนนี้แหละ ทำคนที่ใจร้าย ขอสักทีโลกนี้แย่แล้ว แล้วจะไปไหน โลกเลวร้ายลงไปที่จะอยู่…อยู่กันแบบไหน คิดให้ดีนะ จะทำจะทิ้งอะไร คิดดูก่อน ก่อนที่จะสาย

คัดมาอย่างดี ศิลปิน นูโว จะเป็นดอกไม้สักช่อ ก็ยังคัดกันเอาพันธุ์อย่างดี ก็เป็นต้องหามาฝาก ยากเย็นยังไงต้องมี จะเป็นขนมสักกล่อง ก็ยังต้องลองชิมดูว่าดี ต้องเป็นอย่างนี้ทุกที ก็ใจมันมีให้เธอ เพียงแต่เธอจะพอใจรึเปล่า ของที่เราเลือกมา เลือกมาเองกับมือ อยากให้เธอรู้ว่าไม่มีใครดีกว่า รับรองของใดที่ดี จะเก็บมาให้หมด ของดีอย่างเดียวเลยนะ เลือกมาอย่างดี อย่างดีที่หนึ่ง จะเลือกมาให้เธอ คัดมาอย่างดี อย่างดีที่สุด คัดมาให้เธอเลยนะ หัวใจที่มีกับความรู้สึก ที่ทุ่มเทกับเธอก็คัดมาอย่างดี กับใจที่ให้เธออยู่ เลือกดูตั้งนานว่าดีไม่ดี ก็ดูอยู่แล้วถ้วนถี่ ว่ามันดีพอจะให้เธอ

กวีบทเก่า ศิลปิน นูโว แต่ก่อนทุกครั้งทีไร ได้อ่านได้เห็นในบทกวี แค่อ่านแล้วทิ้งมันไป ไม่เคยใยดีไม่ซึ้งชวนฝัน ใจความนั้นก็มีแต่เรื่องเก่า คือความรักที่กลายเป็นเศร้า อ่านไปก็งั้นๆ เรื่องราวที่ซ้ำๆ อ่านไปยังขำ ซ้ำเติมเรื่องเก่า ต้องมีคนสมหวัง ต้องมีคนชอกช้ำ ไม่จำ ไม่ซึ้ง ไม่เกี่ยวกับเรา จนวันที่เขาลืมเรา จู่จู่ ความเหงาก็เกิดมี กลับเกิดลึกซึ้งในบทกวี ได้อ่านอีกที่น้ำตาจะไหล ใจความนั้นก็มีแต่เรื่องเก่า คือความรักที่กลายเป็นเศร้า ** อ่านไปอย่างช้าๆ เรื่องราวคนช้ำๆ แต่มันไม่ขำ เพราะเป็นตัวเรา (ให้มันตอกย้ำ ซ้ำเติมใจเรา) ไม่เคยจะนึกฝัน จะเจอเองสักครั้งกับความผิดหวัง ต้องเจ็บต้องเหงา เก็บความหมายทุกตอน เก็บอักษรทุกตัว อยู่ในหัวใจเราเข้าไปข้างใน ให้มันช้ำไปอีก ให้ช้ำเข้าไปให้มันสาแก่ใจ อ่านต่อ »

เพื่อนกับพ่อ ศิลปิน นูโว ทุ่มเทหัวใจเมื่อเกิดไปรักเขา จนพ่อแม่เราเขาเป็นห่วง ไม่กินข้าวปลา พ่อจึงมาทักท้วง ตักเตือนสอนเรา ป้ามา น้ามา มาห่วงใยดูแล ย่าแกก็พลอยมาถามไถ่ ปู่มาท้วงติง และฝากคำทิ้งไว้ ให้ไปคิดดู ช้า ช้า ไว้ไอ้ลูกรัก เวลาจะรักใคร ยั้งยั้งไว้อย่างไปวู่วาม ช้า ช้า ไว้เรื่องความรัก ระวังหักโหมไป ยั้งยั้งไว้แค่พองดงาม เพื่อนเราก็มา มาให้กำลังใจ เพื่อนเราหลายคนมาช่วยเชียร์ ให้เราเร่งมือ อย่าทำแผนเสีย เพื่อนเชียร์ทุกวัน ช้า ช้า ไว้ไม่ทันน่า เวลาจะรักใคร ยั้งยั้งไว้ไม่เคยได้ดี ช้า ช้า ไว้ไม่ทันน่า ระวังจะเสียใจ อ่านต่อ »

ยอมแล้วยอมอีก ศิลปิน นูโว มีคนแบบไหนที่จะยอมได้ทุกวัน มีใครอีกไหมที่จะยอมได้ทุกที ใครกันเล่าใครที่จะยอมอย่างชื่นบาน ให้เธอคอยได้ใช้งาน เรียกคำเดียวก็รีบมา ใครกันเล่าใครให้ระบาย และขว้างปา ขว้างอารมณ์ที่เสียมายอมให้เธอได้ผ่อนคลาย เหน็ดเหนื่อย ปานใดท้อแท้ใจบอกไม่ถูก บอกถูกเพียงเธอนั้นไม่เคยจะเห็นใจ เธอคงเฝ้ามองหาคนดีกว่าเรื่อยไป ก็หาไปเถอะ… ก็หากันไป มีคนแบบไหนที่จะยอมได้ทุกวัน มีใครอีกไหมที่จะยอมได้ทุกที มีคนแบบไหน ที่จะยอมได้ทุกวัน คงมีแต่ฉันที่ยังยอมเธอทุกที เธออาจจะเจอกับใครๆ ที่เข้าที ที่เธอเองว่าแสนดี ที่เธอเองจะชอบใจ เชิญเธอได้เลย แต่เธอคงไม่พบใคร ที่จะยอมอย่างมากมาย ยอมให้เธอได้อย่างฉัน

หลบไปเลยไป ศิลปิน นูโว ข่มกันขู่กันเรื่อยเลย ว่าเธอจะทิ้งกันไป เอะอะก็ทำลวดลาย คำก็ไปจะกี่คำก็ไป เอาไม้ตายมาขู่ ฟังแล้วมือมันสั่นคันหัวใจ อุ๊ยฟังแล้วคล้ายจะกลัวๆ หลบไปเลยไป บ้านเธออยู่ไหนให้เธอ รีบไป ไปรีบไปเลยไป ฉันคงไม่คู่ไม่ควรกับเธอไง รีบไป จะเอายังไงก็เอา ไอ้เรามันพวกรอมชอม วุ่นวายกับเธอเสียงอม เรานั้นยอมทุกอย่าง ยอมให้เธอ เธอก็ยังจะขู่ ดูซิดูยังว่าเราไม่ดี เอาอย่างนี้เลยเป็นไง

โง่งมงาย ศิลปิน นูโว บอกกับฉันว่ารักและห่วงใย แกล้งทำเป็นหวังดีและจริงใจ แท้ที่จริงก็เป็นแค่เพียงลูกไม้เก่าๆ ที่สรรหามาหลอกกัน ตบตาฉันหลอกฉันตลอดมา แกล้งทำเป็นเหมือนเธอไม่มีใคร แท้ที่จริงแค่เพียงพูดจาให้หลงดีใจ ก็หลวมตัวรักเธอไป หากอยากทำร้ายกัน บอกไม่รักฉันแค่นั้นก็พอ ไม่ต้องมาโกหก หลอกลวงให้ฉันเจ็บแสบ และช้ำใจ แทบเสียคน สิ่งสุดท้ายที่ฉันต้องจดจำ นั่นคือคำฉันจำจนวันตาย คำที่เธอว่าเธอไม่คิดกับฉันจริงจัง ฉันมันช่างโง่งมงาย