เนื้อเพลงตอนจบ “สามก๊ก”

คําร้อง ชาลี อินทรวิจิตร
ทํานอง จากต้นฉบับภาพยนตร์จีน

เหตุการณ์อันผ่านพ้นไป แม้ในอดีต จากช่วงชีวิต หลายยุค ตอน
หล่นรายไปจะมีไหม ใครอาทร ชีวิตเหมือนละคร หรือไร
บทแสดงยอกย้อนใจ นี่-รู้ไหม ใคร-นะใคร กําหนดมา
มิใช่ความเปลี่ยวแปร ที่ แท้-มายา คนหาญกล้าจึงมักเป็นเหยื่อคนพลิกแพลง

วีรชนอ่อนใจ คงมิใช่ตะวันอ่อนแรง
ตะวันยังคงสาดแสง ณ เบื้องบูรพา
ซีพลาร่วงพลัน ชื่อเสียงนั้นยังสถิตฟ้า
ยังมีคนกล้า มาทดแทนใหม่

กลางคืนอันมืดมน อนธกาล กําลัง ผ่านไป
ตะวันเรืองรองสดใส สะท้อนเงาอาวุธธงทิว
ชีพคนปลิดปลิว ร่วงดังหลิวโรยประดับดิน
เป็นวิญญาณที่ฟ้า แสน อาทร

วีรชนไม่สนใจ จะเป็นหรือตาย เหลือเพียงชื่อไว้ระบือคืออนุสรณ์
มีใครไม่ม้วยมรณ์ ใยอาวรณ์หวั่นไหว
อะไรดีๆ ทําได้ทําไป ทําทดแทนโดยไม่อายฟ้า อาย-ดิน